’ S H O C K E R E N.’ ‘Fout, nicht Alida. Het is: C H O Q U E R E N.’ ‘Het mag allebei, Vreeswijk.’ ‘Choqueren geniet de voorkeur, Alida. Afkomstig uit het Frans.’ ‘Nou, dan heb ik hier een “Frans” woord liggen: G E N A […]
’ S H O C K E R E N.’ ‘Fout, nicht Alida. Het is: C H O Q U E R E N.’ ‘Het mag allebei, Vreeswijk.’ ‘Choqueren geniet de voorkeur, Alida. Afkomstig uit het Frans.’ ‘Nou, dan heb ik hier een “Frans” woord liggen: G E N A […]
‘Nee, nicht Alida, dat zeg ik helemaal niet. Maar die manspersonen mogen wel rekening houden met mijn leeftijd. Ze doen het er gewoon om.’ ‘Ja, ze doen “het”. Daarvoor hoeven ze toch aan jou geen toestemming te vragen, Vreeswijk?’ ‘Shockeren, daar gaat het hun om. Want waarom zoenen ze elkaar […]
‘Ze hebben mij nooit kunnen shockeren. Ik vaar erachteraan en ruim op. Wat je nu open en bloot op die boten ziet, zag je vroeger in bepaalde kroegen. Als je daar behoefte aan hebt… Ik zeg “open en bloot”, kunt u zich dat programma nog herinneren? Joop van Tijn die […]
Ik vraag mijn favoriete nummer aan. Smells like teamspirit. Het hele elftal steekt de hockeysticks de lucht in. They know how to throw a party. Daarna vliegen ook al snel de bitterballen en frikadellen de lucht in. They also know how to throw partysnacks. De hockeymeisjes krijgen al blosjes op […]
Ik probeer het even samen te vatten. Bloederig. Want dat is het. Na afloop van de wedstrijd gebeurt het allemaal. Waarom? Omdat het volk heetgebakerd is. Gek geworden van de spanning gaan ze los. Maar er is te weinig plek. De score doet er niet toe. De alcohol inwendig kent […]
Er zijn zo van die sporten. Neem nu bijvoorbeeld dameshockey. Hockey voor dames. Twee keer elf vrouwmensen die met een kromme knuppel spelen. Vrouwmensen? Ja, zo noemen ze in Brabants dialect vrouwen. Waarom? Omdat gewone mensen mannen zijn. ‘Dès miene mens’, zegt zo’n hockeyvrouwmens dan. In Tilburg maakten ze het […]
De eerste keer dat een patiënt, een dame van rond de 85, onder mijn handen en ogen in een anafalactische shock belandde weet ik nog goed. Mw. X staarde al dagen stoïcijns voor zich uit. Plotseling kreeg ze weer kleur in haar gezicht. Als door een wesp gestoken slaakte zij […]
Het shockeert ons niet meer, dat we alweer dagen zonder regering zitten. Als de dingen zich maar voldoende herhalen wordt een mens helaas wel meer gewoon. Bij ons doen politici dus eigenlijk maar alsof ze regeren. Ze houden het op campagnevoeren en onderhandelen. Dat is de reden waarom ik niet […]
De zon schijnt. Een echte zondag. Nog lang geen maandag. Gelukkig maar. De maan laat voorlopig nog op zich wachten. We doen helemaal niets vandaag. Heerlijk. We blijven de hele dag bij elkaar. In de zon op zondag. Lekker nietsdoen hooguit een beetje vrijen. Ook al is het geen vrijdag. […]
In een hoek van de straat staan we tegen elkaar. Verstrengeld in armen en benen niet wetend van wie wat waar. Franse kussen diep binnensmonds als daar een of andere koekenbakker zich moeit met ons gepaar. Wat we hier aan het doen zijn? Niet zo moeilijk een klap tegen zijn […]
Friezin Antje Afien Deelstra zag in 1914 het licht op een schip in Groningen. Na 6 jaar besloot opa Deelstra brandstofhandelaar in Stadskanaal te worden. Over de plek heeft hij kennelijk goed over nagedacht, voor zijn huis lag zijn turfschip, erachter lag de toekomst: spoorlijnen brachten Limburgse steenkolen. “Papa was […]
Moeder’s nieuws van de dag: mijn dochters van bijna zes en bijna tien zijn gelijktijdig jarig en het heugelijke feit is in 4 nachtjes daar. Tenminste, als de wirwar van streepjes op de tekening met daarop twee meisjes met harken-handen en -voeten, nog klopt. Hoe anders ging dat zo’n 10 […]
Geven is een mooie vorm van geluk delen. Evenals bij behalen en ontvangen, een sociaal gebeuren. Nemen daarentegen is het isoleren van geluk, of eigenlijk meer het opzettelijk ontnemen van het geluk van de ander. Hoe zit het dan met krijgen? Is dat vergelijkbaar met opdoen, oplopen en incasseren; kortom […]
Vakantie. Voor velen een mooie tijd, denk ik zo. Rust, genieten, samen zijn. Even de druk van de ketel. Maar soms is dat anders. Is vakantie een verplichting van niets moeten. Verplichte rust. Verplichte vrijheid. En dus een soort gevangenschap. Rust is dan geen rust voor het hoofd. Vrijheid is […]
Ik ben een bosmens. Ooit ontgonnen mijn voorouders de Veluwse oergronden. Er verschenen weilanden en akkers, door bomen omringd. Dat soort erfelijk materiaal verdwijnt niet uit je genen. Nu wij ons wijnboerderijtje op een groene berghelling verruild hebben voor een plek aan zee, is het even wennen. Het ligt niet […]
Recente reacties