Een tussendoortje zonder thema. Een themaloos stukje met woorden zorgvuldig verkozen. Nu nog even in de goede volgorde zetten. En zodra dat is gebeurd. Vasttapen. Voor de eeuwigheid. Opdat ze nooit meer loslaten. Niet met bisonkit maar met ductape. Dat werkt het best. Secondenlijm zou ook nog gaan. Hoewel? Dat […]

Hij heeft zijn eigen plekje in de tuin. Een blokhut. Zijn studeerkamer? Of leeskamer? Ze weet het niet. Hij zit er twee avonden in de week. Op een dag gaat ze kijken. Een wand vol kleuren. Boeken met kleurige covers. Ze ziet geen titels. Hij zit onderuitgezakt in zijn stoel, […]

Om door een zwart gat te kunnen passeren moeten zowel schip als bewezening voldoende ductiel zijn. De standaarden die daarvoor in de loop der millennia zijn ontwikkeld maken nog steeds deel uit van onze cultuur. Echter in een niet-materiele betekenis. We smeden en vliegen immers niet meer, nu de aarde […]

Nog tweeëntwintig landen te gaan, dan is de aarde verlost. Met het schaamrood op onze trotsloze kaken stappen we in de vliegende ruimtekolossen. Van alle illusies ontdaan. Ik vraag me niet af hoe we dit ooit te boven komen. Ik vraag me ook niet af of de mensheid het er […]

Samen winkelen is meestal hilarisch. Mijn man is nogal een pretletter. De grootste chagrijn krijgt hij nog aan het lachen. Oudere dames blozen omdat hij ze schoonheid noemt en met de mannen maakt hij vrolijk een praatje. Het heeft echter ook nadelen. Ik heb altijd de kar vol met impulsaankopen […]

‘Zo, Jacqueline, laat maar eens horen,’ zegt Kees. Zij, Lucas en Iris zijn bijeen in het kantoor van hun baas. Jacqueline kijkt iedereen met ingehouden pret aan. ‘Het is me gelukt! Ik heb de taal van de Blauwtjes ontrafeld.’ ‘Je meent het!’ roept Iris. ‘En Joost heeft het apparaat af […]

De twee mannen staan voor het plexiglas raam dat een panoramisch uitzicht biedt op het roestkleurige Martiaanse landschap. Aan de horizon, hier veel dichterbij dan op aarde, rijzen lage heuvels op. De van stenen vrijgemaakte voorgrond is vlak, op het graf na. ‘Hoe zwaar is dat ding nu?’ ‘Ruim twee […]

Het pinnige oude dametje tuut er op los in de supermarkt. De jongens, die aan het vakken vullen zijn: ‘Tuut tuut.’ Dat is het enige, wat ze zegt. Ze kijkt chagrijnig. Ik moet het ook ontgelden, kan nog net aan de kant springen voordat ze me met haar rollator aan […]

Niemand gelooft mij, zelfs mijn man niet. ‘Ik laat je opnemen, als je er nog een keer over begint,’ schreeuwde hij. Ik probeerde het toch en nu ben ik hier. Gedwongen opgenomen in een psychiatrische inrichting. Hadden ze maar naar me geluisterd. Het is te laat. Ingewanden en klodders bloed […]

Tot nu toe hebben we nog geen bewoonde planeet gevonden. Alleen rots, ijs, cruhenverbijsterende gassen, en die donkere plekken waar je naar toe gezogen wordt. Diverse malen zijn we nauwelijks ontsnapt aan die verplettering. Ons aantal slinkt snel, we hebben binnen 5 aanches echt een nieuwe gastheer nodig om onze […]

Vanaf het begin, een stel. Net een eeneiige tweeling. Gelijk maar toch ook tegengesteld. Was de een links dan was de ander rechts en was de een rechts dan was de ander zeer zeker links. Samen bergen beklommen en door diepe dalen gegaan. Samen de elementen getrotseerd. Waar de een […]

Met het hart in de keel staart Debbie naar de speelplaats. Fietsjes, driewielers, loopauto’s staan verspreid zoals je zou verwachten als de kinderen ermee speelden. Maar er zijn geen kinderen, alleen een doodse stilte. ‘Wat…?’ hoort ze naast zich. Debbie kijkt opzij. De vrouw schudt haar hoofd met een blik […]

Net buiten het armenhuis schokt m’n lichaam naar rechts alwaar ik de honger stil. De kronkelige donkere steeg waar gevels zich over me heen buigen bracht de sjacheraar met alleen zuiver kristal. Geen schilfers of gruis in mijn pijp; het enige wat nog glanst omdat het wél gebruikt wordt. De […]

Klabam, kedeng, knal, ik dook diep onder mijn dekbed toen het noodweer losbarstte. Het was voorspeld, maar dat het zo erg zou zijn had ik niet verwacht en al helemaal niet gehoopt. Knal, pats, “shit, ook dat nog,” stamelde ik in mezelf als mijn nachtlampje met een harde tik uitvalt […]

Carola was secretaresse-annex-geliefde van Henk ten Hove, de directeur van onze Duitse vestiging. Iedereen wist dat. Maar Henk werd naar het Zwolse hoofdkantoor geroepen, Carola eenzaam achterlatend voor Henks Duitse opvolger. Deze schreef Carola, letterlijk, vervroegd af en benoemde haar tot hoofd van de marketing afdeling, wat in Duitsland betekent […]