Soms kan ik genieten van letters, woorden en zinnen. Soms kan ik blij worden van tonen, maten en noten. Soms kan ik geduldig lezen, luisteren en kijken. Meestal ben ik onrustig. Meestal ben ik onzeker. Meestal ben ik bang. Het is op die dagen dat het grijs is in mijn […]

“Schat, hoe groot is onze tuin eigenlijk?” riep Marina. “24 meter lang en 22 breed,’ antwoordde Johnny. “Waarom vraag je dat?” vroeg hij. Hij kwam naast haar staan. Voor haar lag een catalogus waaruit een aantal post-it papiertjes staken. Ze keek hem aan en Johnny voelde de bui al hangen. […]

Zo scheen de zon onbarmhartig op mijn zomerjurk die lang niet dun genoeg was Met mijn voeten die allang niet meer in nette sandaaltjes verbleven maar zich koesterden in lauwwarme poeltjes Tussen al die mensen die ook van woorden houden en beelden En luisterde ik met aandacht naar prachtige 120 […]

‘Zeg dat het niet waar is! Verdomme é!’ ‘Oejoej? Daarjuist was je nog dolenthousiast toen de facteur aanbelde met je doos vol boeken.’ ‘Dat ben ik nog steeds hoor, maar toch …’ ‘Hebben ze iets misdrukt dan? Is je naam verkeerd? ‘k Heb het je nog gezegd é : “Eigen […]

Het is de kerstboom die het verpest hij staat daar maar doods dood in zijn volle glorie geschopt in mijn toch al kwaad vertrokken gezicht hij heeft verdomme alles gehad water, voeding en zelfs mijn liefde smeekbedes – lieve kerstboom doe het nu toch alsjeblieft geknipt, gelauwerd, zelfs periodes verlicht […]

Rolluiken ratelen figuurlijk omhoog. Na de avond te hebben gedeeld met buurtbewoners overdenk ik wat ik eerder niet vermoedde. Waarom er bijvoorbeeld vorige maand een ziekenhuisauto op de Dijk stond; de reden dat zij onterfd werden; hoe de volksziekte kanker huishoudt onder leeftijdsgenoten; waarom we last hebben van bijennesten; de […]

Christie & Bollie wonen achter ons, benedendijks, op een flinke lap grond waar projecten in wording als kunstinstallaties lachlust opwekken. Bollie is een nijver kabouter op leeftijd die dagelijks alles aanpakt en niets afmaakt uit tijdgebrek. Zij runnen samen traiteurwinkel ApeTiet. Christie heeft een drankprobleem. Nico het Paard verzwikte laatst […]

Ik zwaai naar de lachende gezichtjes. De waterfiets heeft de vorm van een zwaan en glijdt elegant over het kleine ronde meer. De verhuurder was streng: niet meer dan vier personen per zwaan. Hij had geen oplossing voor ons gezin met drie kinderen. Ik wel. ‘Mamma blijft wel op het […]

Daar sta ik dan, midden in de supermarkt. Voor deze speciale dag maak ik een uitzondering, ik doe boodschappen bij de Jumbo. Bij de kassa besluit ik ook mee te doen aan de Lotto. Ik draag voor de gelegenheid een wit pak met zwarte riem en Nikes uiteraard. Nou ja, […]

Je werd wakker ik zag het in je ogen leek het anders dan in je hoofd En je dacht slechts ik doe het nog een keer en dan nooit meer Niet zo maar voor de lol maar echt en vol overtuiging Dus je zei dat dit de laatste keer was […]

“Je zei?” Ik denk na. Wat droomde ik ook alweer? “We waren aan het rijden, geloof ik. Marleen en ik.” “Of … nee. Nee, Marleen en Daniëlle!” “Hopelijk voor Marleen reed zij!” roept Tom lachend. Ik lach ook, ongeveer. Er klopt iets niet. “Weet je nog? In de stad?” zegt […]

Mark Rutte is vanmiddag tijdens een werkbezoek aan een snackbar in Medemblik overleden als gevolg van een allergische reactie na het nuttigen van een satékroket. Volgens de RVD was niemand in de omgeving van de minister-president op de hoogte van deze levensbedreigende pinda-allergie. Waarnemend minister-president en moeder van Mark Rutte, […]

Tegen valavond zitten we op de natuurstenen kade van de ‘Oude Stad’ met uitzicht op het eiland Ugljan in de Adriatische Zee. Onze billen rusten op een kunstwerk ontworpen door architect Nikola Bašić. De klotsende zee perst lucht door pijpen in het kademuurfundament wat achter onze ruggen ontsnapt uit geprononceerde […]

Het strand lijkt massief door de regen maar dat is bedrog. Alleen de bovenste millimeter is nat. Ik ploeter door het mulle zand. Boze wolken drijven over en de wind heeft zich ook tegen me gekeerd. Ik ben in gedachten langs de kustlijn in de tijd verdwaald. Op mijn tenen […]

Uiterlijk verschrompelt de dichter Hensch. Innerlijk acht hij zichzelf onstuitbaar jong. ‘Prostaat van een twintigjarige,’ grapt hij graag in gezelschap. De werkelijkheid bevindt zich in het plastic zakje, naast hem op de bank bij de haven. 90 capsules met sterk verhoogde dosis, bij de apotheek opgehaald Terwijl meeuwen in steeds […]