‘Ach, weet je? Mensen zijn al gauw geneigd te denken dat ik geen oog heb voor het esthetische.’ De grootindustrieel liet even een stilte vallen, legde zijn linkerhand op mijn schouder en maakte met de rechter een wijds gebaar. ‘Maar kijk eens om je heen, denk eens vrij.’ Ik volgde […]

Harmonieus? Maar niet heus! Tussen Sandra en Remco botert het al jaren niet. Sandra dirigeert koren en Remco arrangeert voor de harmonie Concordia. Concordia omnia vincit; goede lijfspreuk voor een harmonie, maar niet voor het echtpaar Veltbrugge. Het knalt. Ineens is Remco verdwenen. Na weken belt hij me uit Maastricht. […]

Muziek weerklinkt in de straat van het verzorgingshuis. De vrolijke mars galmt tegen de gevels. “Is die herrie nu nodig?” moppert Kees. Hij doet het raam open. “Hé! Is die herrie nodig!” “We moeten oefenen voor Koningsdag, m’neer!” roept de tamboer-majoor. “Kan dat dan niet zachter of elders? Mijn moeder […]

‘Mama, we moeten tegen vrijdag het journaal samenstellen.’ ‘Hoe werkt dat?’ ‘We moeten 4 dagen de krant uitpluizen en wat ons interesseert, uitknippen. Dat mogen we dan, in onze eigen woorden, komen vertellen.’ ‘Leuk.’ ‘Je gaat me toch helpen, he, mama? Alsjeblief, alsjeblief. Jij bent daar goed in.’ ‘En jij […]

Toch best wel gemeen van de Duitsers om met hun U-boten konvooischepen kapot te schieten. Immers, de schepen waren niet bewapend en waren een gemakkelijke prooi. Joris schudde het hoofd. Hij vroeg zich af hoe die mensen op die schepen zich voelden als ze met een torpedo tot zinken werden […]

Roeptoeters en Blaaskaken: In alles schijnt hetzelfde licht. Onder mijn huid, in de beenling Of de tak waar ik op zit Onder de wortels is er geen eenling In alles schijnt hetzelfde licht. In mijn heldere glazen bol. Ontdek ik een man op een tak Opgewekt want hij heeft lol […]

Petite embouteillage à Paris. Auto’s links, rechts, voor en achter ons werden allemaal tot stilstand gedwongen door één rood licht. Een jonge vrouw gekleed in mooie, kleurrijke kleren passeerde en begon ons raam in te zepen. Heel vriendelijk allemaal tot de neanderthaler in haar naar bovenkwam. Met gevaarlijk opbollende wangen […]

Gedurende zijn aardse leven was hij, in zekere zin, chronisch ‘doodgemoederd’ door zijn echtgenote. Twee weken geleden overleed hij acuut op een respectabele zesentachtigjarige leeftijd. Zo kwam er, zonder enig beraad, een einde aan het samenzijn dat al een eeuwigheid leek te duren. Vijfenzestig jaar had het huwelijk geduurd. Nu […]

Twitterland is verdeeld door kolkende wijsheid, kliffen van misverstand en vleesetende HashTags. HonderdveertigTekens markeren ingenomen vooroordelen. Het alfabet als scheermesjes aan een wurgkoord geregen. Twitteraars zijn een nijver Volkje. Onvermoeibaar dragen Volgers munitie aan in de vorm van Shaming– en BlamingToortsen. Er heerst een constante WoordStrijd. Geshellsockte Vrijdenkers worden stelselmatig […]

‘Mamaaaaaaaa?’ ‘Ja, Lars. Wat is er?’ ‘Ik, euh … Papa zegt dat hij zich verveelt.’ ‘Is dat zo?! Zeg hem dat hij dan misschien het gras kan maaien of de auto wassen.’ ‘Oh!’ ‘Hèh, schat, heb je dat nu echt gezegd?! ‘Hij zei dat je niets wist om te doen, […]

Een fles champagne, een boeket bloemen. De schoft! Nee, zo makkelijk komt manlief er ditmaal niet vanaf. Ik dien te straffen. Dit besluit neem ik terwijl ik een kan met water vul. Ik laat daarop een witte speekseldraad de kan in lopen. Dit kan veel beter! Ik druk met mijn […]

Ze stommelden de hotelkamer in terwijl ze aan elkaar frunnikten. “Wat ben jij een hete!” ademde hij. “Je weet nog niet half hoe!” lachte ze. Strippend liep ze naar de badkamer. “Kom je?” Hij ontkleedde zich snel. Dat hij dit dankte aan de meest afgezaagde openingszin aller tijden! “Misten ze […]

Poes gebiedt mij plaats te nemen aan haar vensterbank. Opmaat tot een straf tête-à-tête. Of het nu eens geen tijd wordt dat ik met mijn smoelwerk weer op Twitter verschijn, is de strekking van haar dwingend advies. Anderhalf jaar ben ik van het Internet weggebleven. Ik vluchtte. Je kunt op […]

Boos staat ze voor me. “U weet niet hoe het is mevrouw, om altijd maar weer te moe te zijn, als je hebt gewerkt. Ik wil deze stage niet meer!” Ik sputter wat tegen, zeg dat we toch juist geregeld hebben dat ze minder uren per dag mag werken, en […]

Als een warme wolk verliet stoom de badkamer. Na het douchen ging de stereo op standje ‘dik volume’ en klonken sfeervolle warme klanken van Simpley Red. Tevredenstellend begon hij weg te dromen bij het insmeren van zijn nog warme lijf, het licht gelleren van zijn haren en het aantrekken van […]