In een frisse ochtendbries sta ik bij de bushalte. Ik denk terug aan onze ruzie van afgelopen nacht. Tjerk zat niet met zijn onenightstand. Dat had niets met liefde te maken, had-ie gezegd, nee ons huwelijk was hem heilig en zo sterk dat dat ene slippertje dat nooit kon veranderen. […]

Het gesprek met Joke, over haar onverwacht meegevallen repetitiecijfer, was nog niet over. Nou ja, wel met haar maar niet met haar moeder. Die belde me ’s avonds. ‘Joke staat hier naast me. Ze is zo blij met haar mooie cijfer.’ ‘Ha ja mevrouw, leuk dat u daarvoor belt. Feliciteer […]

De slaap nog in mijn ogen, snel naar de bushalte. Verlaten in de frisse ochtendbries. Nog vier minuten, weet ik, dan toch zo stil? Maar de display zegt nog vierendertig minuten. Shit, natuurlijk; meivakantie, aangepaste dienst! Jij komt erbij, nee je stond er al, ik word je nu gewaar en […]

“He, luie, dikzak sta eens op, ik wil ook wel even zitten en alle stoelen zijn bezet. “ Ze voelt zich bij die woorden erg verdrietig. Ze kan er toch ook niets aan doen dat ze in een rolstoel zit denkt ze bij zichzelf. “Nou kom op de pauze is […]

De slaap nog in mijn ogen, snel naar de bushalte. Verlaten in de frisse ochtendbries. Nog vier minuten, weet ik, dan toch zo stil? Maar de display zegt nog vierendertig minuten. Shit, natuurlijk; meivakantie, aangepaste dienst! Jij komt erbij, nee je stond er al, ik word je nu gewaar en […]

‘Peter, ik moet aan Lucia de B denken.’ ‘Nou ja, Humberto, Lucia’s onschuld heb ik als briljant misdaadverslaggever aangetoond. Nancy B is mogelijk schuldig. Het is al verdacht als je een deel van je naam geheimhoudt.’ ‘Zeker, Peter R.’ ‘Ze had een fascinatie voor vergif en in bedekte termen schreef […]

Ik bedacht voor u één Honderdtwintig-Woordenverhaal. Met daarin precies, welgeteld twintig Six-Word-Stories. Houdt u schrap, hier komt het: Communicatieadviseur beantwoordt de vraag vrijzinnig: ‘Bitch!’ ‘Eikel’, lees ik tussen de regels. Daarmee is er nog niets gezegd. Is het een aanmaning voor stilte? Of een spoor van diepe pijn? Het is […]

De jonge schrijfster in spe krijgt behoorlijk wat feedback op haar geschreven stukjes. Het zijn gelukkig allemaal opbouwende reacties maar toch wil ze zichzelf het liefst verbeteren. Ze kan er momenteel niets mee door de regels van de website en daar baalt ze best van. Door de feedback beseft ze […]

Aarzelend nadert het meisje mijn strandtent. ‘Ik kom uit Engeland,’ zegt ze terwijl ze naar de zee gebaart. Het zeeschuim kleeft nog aan haar staart. ‘Dat is ver, dan lust je vast een ijsje…’ Haar ogen glinsteren. ‘Ja, maar… ik heb geen geld. Zeemeerminnen hebben nooit geld.’ ‘Ach, natuurlijk niet! […]

De oceaan komt rimpelloos aanglijden, om zich vlak voor de kust op te heffen in kleine golven, die omkrullen en zich dan met een vriendelijk geruis schuimend afzetten op het strand. Zo vroeg in de ochtend is er bijna niemand. Even verderop staat een man, die met zijn voeten iets […]

Zo nu en dan verstopt haar moeder chocolade in huis. Karin en haar vader maken er een sport van het zo snel mogelijk te vinden en samen ‘stiekem’ op te peuzelen. Jaren later verstopt hij overal drankflessen. Dit keer speelt hij alleen, verzuipt zijn leed en zwijgt over het waarom. […]

Jaren geleden kwam een meisje tegen het eind van de les aan mijn bureau. Haar repetitie-blaadje in de hand. Ze aarzelde en zei: ‘Klopt dit wel meneer?’ ‘Wat bedoel je Joke?’ ‘Nou, hier staat een acht.’ ‘Ja, zoals ik al zei, heel goed gedaan!’ ‘Maar ik heb nog nooit een […]

Ik ren zo dicht mogelijk langs de kustlijn zonder natte voeten te krijgen. Het zeeschuim ontwijk ik met soms vreemde sprongen; een kinderlijk spelletje dat niet kinderachtig is. Aan de kust ben ik weer even kind. Een brede, getatoeëerde man rent me tegemoet. Hij heeft iets wat ik alleen maar […]

Wanneer ze haar ogen opent, is alles voorbij. Vol verwachting kijken de wolfshonden haar aan, hun bekken druipend van het bloed. Hisse denkt aan Hedda en ze huilt. Is het Hedda’s schuld dat ze een vader heeft die haar aan een wreedaard als Leif uithuwelijkte? Ze huilt ook om de […]

Het klinkt alsof je in slijm verdrinkt. De speekselbellen in je mondhoeken nemen in omvang toe. Het lijkt op zeeschuim. Dat moet je toch welgevallen. Hoe vaak haal je mij wel niet midden in de nacht uit bed. De deken van schuim die de zee met haar branding over het […]