Pa zit bij het raam. In zijn handen een grote bos rozen.
‘Voor Riek´ zegt hij, zijn ogen stralen.
Ik leg mijn hand op de zijne. ‘Dat vindt ze geweldig.´
We praten over het weer en de kleinkinderen. Pa wordt stiller, hij gaapt.
‘Komt Riek nog?’ vraagt hij.
‘Tuurlijk, ma komt zo. Ga lekker rusten, ik doe de afwas.’
Na de afwas loop ik stilletjes de kamer in. Pa slaapt. Zijn mond hangt open, op zijn kin een druppeltje kwijl. Ik streel zijn haar en veeg de druppel weg. Met een brok in mijn keel fluister ik: ‘Papa, lieve papa’ en kus zijn voorhoofd.
Op tafel staat de foto van mama. Het kaarsje brandt nog. Ik blaas het zachtjes uit.
Beste Elvira, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie