‘Landgenoten, ons land is in zwaar weer terechtgekomen. Huizen staan onder water, mensen verliezen hun baan en de banken valle…’ ‘Nee, Alex! Dat is de troonrede van tien jaar geleden.’ ‘O, wacht even… Landgenoten, we bewegen te weinig, kijk maar naar onze dochter Amal…’ ‘Alex, ben je helemaal gek geworden?’ […]

Nee, mevrouw Leeflang van nummer drie is toch echt het probleem. Op de divan leest de heer Vreeswijk net in zijn ochtendkrantje dat een op de drie alzheimer krijgt. Meneer Naaktgeboren van nummer een is dik in de zeventig en behoort zeker tot de doelgroep. Hetzelfde geldt voor meneer Kerkhof […]

‘Ik kom eraan.’ Dat moet mijn vader gezegd hebben nadat hij zijn Ford Zephyr bij een telefooncel had geparkeerd. ‘Doe voorzichtig, ik ga even met de jongens naar de slager, bakker en kruidenier,’ moet mijn moeder hebben geantwoord. De “jongens” zijn mijn zusje en ik. Zij in een jurkje en […]

Dit verhaal speelt zich af in een surrealistisch, sprookjesachtig land want zulke rare dingen gebeuren hier natuurlijk niet. “Ik ben kunstennar!” Het dikbuikige mannetje stampte zowaar een gat in de grond van kwaadheid. Zijn lange baard zwiepte gevaarlijk heen en weer. Een dikke strontvlieg die toevallig in de baan van […]

De verwarde oplichter passeert onhandig enkele voorbijgangers die verbaasd en soms geërgerd aan de kant gaan. Ze willen reageren maar dat lijkt niet verstandig. Het bloed op zijn nette jas lijkt geen ongelukje en ook zijn gejaagde blik is geen uitnodiging. De gedachten aan de oude vrouw die hij achterliet […]

Wanneer lekt uit dat de miljoenennota weer is uitgelekt? Dat vraag ik me af als ik ’s morgens de tv aanzet om te zien of er al sprake is van ‘politieke incontinentie’. Geen signaal, staat er in beeld. Controleer of de antennekabel is aangesloten. En dat is natuurlijk zo. Ik […]

Voor me op tafel staat de timer. De lichten zijn uit, alleen het schijnsel van het backlight dat vanuit het lcd-schermpje langs de digitale cijfers dringt, maakt de omgeving enigszins zichtbaar. Een mechanische stem heeft via de oordopjes het aftellen ingezet. ‘Drie, twee, één, nul.’ Bij nul schakelt de man […]

Ik ben incompleet en daarom blij dat ik vandaag mijn vaders horloge kan ophalen. Het hoort bij mij en ik bij mijn vader. De oude vakman poetst mijn aandenken tot het niet nog meer kan glimmen. ‘Weer helemaal nieuw. De veer is vervangen en ik heb er een nieuw glas […]

‘Hallo, hoe is het? Tijd niet gezien.’ ‘Hoi. Nee, druk druk druk. Een etmaal zou uit meer dan vierentwintig uur moeten bestaan. Ik moet gaan, de kinderen van de naschoolse opvang halen.’ ‘Hoezo, je werkt toch niet meer?’ ‘Juist daarom. Mijn schedule zit helemaal vol.’ ‘Waarmee?’ ’s Ochtends de kinderen […]

Ik heb tot nu toe twee rode, vier oranje en twee groene brilletjes op 120W. Het schrijfthema voor deze week is ‘etmaal.’ Dat woord schat ik in op een oranje brilletje. Maar ik streef naar meer groene brilletjes voor mijn inzendingen. Dus niet ‘repressief,’ ‘overmacht’ of ‘toverkunst’ gebruiken, want dat […]

Het is schemerdonker als de heer Vreeswijk op de bank wakker wordt. De bril zit scheef op zijn neus. Is het avond, ochtend? Op tafel het doordrukstripje: drie tabletjes ontbreken. Hè, waarom maken ze die doosjes altijd zo klein waardoor je de bijsluiter er haast niet uit krijgt, laat staan […]

Moedeloos haal ik de vuilniszak weer naar boven. Het is woensdagavond, niet donderdag. Dronken studentachtige types lopen langs, brallend: Niemand weet, niemand weet dat ik Repelsteeltje heet. Ik mag van slag zijn, al met al. Mijn zus heeft gebeld dat zij kanker heeft, zij ziet niets in bestraling of chemotherapie […]

Neelie Kroes heeft als VVD-topvrouw-dolle mina haar bh uitgedaan en slingert ermee propjes in de klas. Michael van Praag, voorzitter Nederlandse Sportraad, gooit driftig mee. Zo bewegen kinderen en leren ze gelijk tafels. Vicepremier Alexander de Croo van België heeft als feminist een tuinbroek aangetrokken en doet ook dapper mee. […]

‘De gerookte wilde zalm is hier lekker, Fikkie. Als antirookfanaat kun je die gerust eten. De facto betekent gerookt dat de zalm niet meer rookt.’ ‘Ben ik daarvoor gekomen, Spring? En waarom wilde je me spreken bij een eetmaal?’ ‘Diner noemen we dat in het westen, confrère.’ ‘Heb je getuigen?’ […]

Ik lees alle boeken die hij leest. Gedeeltelijk uit jaloezie om te weten welke gedachten zijn geest verstrooien zodat ik op de hoogte raak waarmee mijn eigen schrijfsels moeten concurreren. Daarnaast om hem beter te leren kennen, want na achttien jaar huwelijk is hij nog steeds een raadsel voor me. […]