‘Hier, ik heb het even uitgeprint. En zeg niet dat het ‘printen’ moet zijn, meneer Maas. ‘Uitprinten’ mag ook, vervelende taalpurist.’ ‘Rustig, meneer Vreeswijk. Ga even zitten. Wat is er aan de hand?’ ‘Nee, dat kan nog steeds niet door die cactus. En dat is uw schuld. U zet mij […]

De veroordeling luidt: dertig dagen niet spreken en schrijven. Honderd paar zwartbruine ogen kijken streng vanonder de wollen doeken, de woestijnwind brandt dit op mijn netvlies. Te veel gezegd, te veel gedacht. Mijn vader heeft zich afgekeerd uit schaamte dat zijn zoon zich zo weinig beheerst. De kamelen ploffen geduldig […]

Meneer Vreeswijk ging op een cactus zitten en zat met een pijnlijke bips. Het leed van een ander is niet om te lachen, dat weet ieder fatsoenlijk mens. En toch … Ik kon er niets aan doen, beste heer, het was sterker dan mezelf. Er ontsnapte mij een lachje, een […]

‘Komt oma Cactus ook met kerst, mama?’ ‘Ja, en ze heet Carlijn.’ ‘O.’ ‘Vind je haar niet lief?’ ‘Jawel, maar… Is ze vroeger mijn opa geweest?’ ‘Je opa? Hoe kom je daar nou bij?’ ‘Mannen kunnen toch vrouw worden?’ ‘Ja, maar niet oma Carlijn.’ ‘Ze prikt zo.’ ‘Vrouwen prikken wel […]

Hij loopt rond in een pyjama met stropdas, en weet bijna alles. Ik zeg bijna, want degene die echt alles weet heet net even anders. Niet fonetisch maar alfabetisch. Die heet namelijk Meneer Kaktus. Nou kun je je nog afvragen of de cc’s anders uitgesproken worden dan de kk’s. Geen […]

Al anderhalve dag was ik onderweg. Volgens de display boven de buschauffeur waren we over veertien uur in het centrum van Los Angeles. De Greyhound-bus reed gestaag verder over de eindeloze I-10. Lordsburg was de laatste stop in New Mexico. Nu reden we door Arizona richting Tuscon. De lucht trilde […]

Als ik beter had opgelet dan had ik een column kunnen schrijven over de NOS die niet waarschuwt voor ‘schokkende beelden’ zoals doorgaans in het Journaal gebeurt. Een jager laadt zijn geweer met patronen van een kaliber die een militair met zich meedraagt op onzinnige missie in een vreemd land […]

Iedere avond zing ik voor mijn zesjarige dochter een slaapliedje dat eindigt met ‘morgenvroeg, wil de Heer, wekt je moeder je weer.’ Dochterlief wil weten wat dat nu eigenlijk betekent. Na mijn hedendaagse vertaling vraagt ze zich af waarom je ‘wil de Heer’ zou zeggen als je ‘als God het […]

Mijn cactus heeft nood aan suiker. In zijn naalden zit nog amper suiker en die heeft hij toch echt broodnodig. In de moordende zon staan is nog daaraantoe, maar zonder suiker onmogelijk. Er zit zo weinig suiker in de naalden dat de resterende suiker hard is geworden. Amper doorstroming dus. […]

‘Weet u wat het is, meneer? Een oude man zónder een tasje met kerstversiering is pas zielig. Ieder jaar sneuvelt er wel wat ouds. Begrijpt u?’ ‘Ja, maar een cactus…?’ ‘Eerste kerstdag ben ik bij mijn oudste zoon. Daar mag ik gewoon m’n shaggie draaien. Lieve kleinkinderen en een schat […]

Brexit is dood. Mevrouw May heeft haar keutel ingetrokkken. Er komt geen stemming in het Engelse Parlement, de Engelsen blijven weer steken in de Noord-Ierse kwestie. Dominee Paisley kan voorlopig happy zijn in zijn graf – hij is ongetwijfeld niet gecremeerd. May kent kennelijk haar grote voorgangers niet. Hopenlijk doet […]

Anna haalt de post uit haar brievenbus. Twee brieven van goede doelen, een rekening van de loodgieter en een brief in een lichtpaarse enveloppe. Ze ziet een postcode met huisnummer aan de achterzijde. Het zegt haar niets. Ze gebruikt haar nagels om bij de brief te komen. De blauwe letters […]

Onze Belialskinderen* maken er weer een potje van. Razend word ik er door. Dat effect hebben demagogische leugens altijd weer op mij. Veel meer dan de trieste feiten zelf. Het waren mensen die deze nacht op straat sliepen. Geen monsters zoals het kale opper-gedrocht ons wou laten geloven. Ik weet […]

Hij heeft 40 jaar voor de klas gestaan. Stormen van didactische veranderingen hebben door de school gejaagd, maar hij is onwrikbaar het dode Latijn blijven uitdelen. We laten hem dagelijks in zijn voorkamer zitten. Nog steeds even statig rechtop, ook al weet hij weinig zinnigs uit te brengen. Zijn familie […]

Er was eens een jongen die overal de schuld van kreeg, ook al had hij het niet gedaan. De diagnose ADHD was nog niet uitgevonden, dus moest hij zelf zijn weg vinden. Hij was snel geprikkeld, miste de concentratie om in de schoolbank te zitten en zocht alle grenzen op. […]