Land A stuurt soldaten op vredesmissie naar land B.
Er wordt slechts functioneel gedood, wat nog altijd enkele lijken per week oplevert.
Land B stuurt vervolgens ter vergelding mensen naar land A, om daar aanslagen te plegen. De daders sterven als martelaren.
Land A vindt dat een verkeerd signaal.
Die lui in land B snappen niet wat een vredesmissie is. De kracht van woorden wordt in de strijd geworpen. Die gebrainwashte fanatiekelingen, die dood en verderf komen zaaien in een scrupuleus opgebouwde democratische rechtsstaat zijn geen martelaren, maar terroristen.
Land A slaat hard terug. Dit keer met oorlogsmissies.
Wapenfabrikanten beleven gouden tijden. Overigens brengen dezen uit veiligheidsoverwegingen hun vakanties door in het neutrale land C. Heel begrijpelijk, met kleine kinderen.
« Het rode ras
Een groen signaal »
« Het rode ras Een groen signaal »
Fictie
Gouden tijden
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Het rode ras Een groen signaal »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Van A t/m Z een heel goed stukje, Cesar. Analytisch en humoristisch.
@Ewald. Thanx. Ik heb nog even wat leestekens e.d. aangepast. Als zo’n stukje eenmaal op de site staat, zie je vaak ineens waar een komma te weinig is e.d.
Iets heel anders: gefeliciteerd met je opname in de nieuwe 55W bundel. Ik sta er ook in met een verhaaltje en zal hem binnenkort bestellen. Die wil ik toch wel hebben.
@Cesar. Dat herken ik: een stukje schrijven, direct plaatsen en dan zien wat er nog aan verbeterd kan worden. Andere stukjes daarentegen liggen soms maanden op de plank en daar wordt in de tussentijd aan geschaafd en geschuurd.
Jij ook gefeliciteerd en het is zeker leuk om die bundel te hebben. De opbrengst ervan gaat ook nog eens naar een goed doel en dat is dan weer mooi.
Mooi Cesar. Wat mij elke keer bij het woord ‘lui’ (die van mensen, niet die van geen zin in actie) opvalt is de vorm. Gevoelsmatig moet het gewoon enkelvoud zijn. Ja ik weet dat die lui er meer zijn dan één. Maar taalkundig voelt het echt raar als ik zie staan ‘Die lui snappen’. Iemand een idee hoe dit zit? Iets met soort enkelvoud van lieden? Ben benieuwd!
@Arjan. Interessant wat je daar opwerpt. Het zit zo: ‘lui’ in de betekenis zoals door mij gebruikt wordt in de taalkunde een ‘plurale tantum’ genoemd. Dat is een woord dat geen enkelvoud kent. Het is een informele variant van ‘lieden,’ dat ook alleen meervoud kent, evenals het informele ‘luitjes.’ Van ‘lui’ zijn ook woorden afgeleid zoals ‘armelui’ en ‘jongelui.’
Nog wat pluralia tantum in het Nederlands: mazelen, pokken, financiën, notulen, aanstalten…
Het omgekeerde bestaat ook, ‘singulare tantum’ (heeft alleen enkelvoud): goud, zilver, onderwijs, griep, muziek, nieuws…