Hart
Te koop aangeboden, conditie: gebruikt, teab. Toelichting: “ik doe mijn exemplaar weg, omdat het niet meer werkt voor mij. Is wel gebruikt, maar ziet er prachtig uit, marokijnen omslag, met tere sterretjes omzoomd. Binnenin vind je dus mijn hart, kwetsbaar kloppend. Zelf heb ik een ander gekocht, iets steviger en minder doordringbaar.”
Ik wacht gespannen af. Wie wil mijn hart als tweedehands exemplaar?
Aan de ene kant gun ik het iedereen, zelfs Rutte, of nog meer, Baudet. Het zal hen zachter maken, meer te beïnvloeden. Maar anderzijds wil ik het alleen aan mensen geven, die er goed mee zullen omgaan. Die in staat zijn er een dun laagje eelt omheen te laten groeien.
Dan is het namelijk goud waard
Sterk begin, Lisette. Vind het jammer dat je het daarna politiek maakt.
@Zomaar: alles is politiek, toch? En politici zijn toch ook maar mensen zoals jij en ik? Mij stoort het niet. (Ik heb het al meerdere keren voorgehad dat zelfs de liefde zich blijkt te veruitwendigen als een groot politiek schouwspel…)
@Lisette: voor jouw stukje heb ik er nooit bij stilgestaan dat de kleur van eelt wel wat weg heeft van goud… Haha. Leuk verhaaltje.
@Zomaar: ik snap wat je zegt, maar mijn hart klopt nu eenmaal niet in het luchtledige.
@Nele: wat een mooi, voor mij nieuw werkwoord: ‘veruitwendigen’!
@Lisette: Hartelijk gefeliciteerd met ‘Snor’!
Ik zag je resultaat en nawoord bij een andere wedstrijd.
@Rinde: wat leuk dat je me daar ook gevonden hebt! Het was een erg leuke verrassing die overwinning, dat zeker.