Het sneeuwt hier al drie dagen onophoudelijk. Tijd en ruimte lijken opgeheven. In het plaatselijk café wordt op gepaste toon gesproken, om het ritme van de vallende sneeuwvlokken niet te verstoren. Woorden lijken abstracte verschijnselen, ze verliezen hun betekenis en behoren geen enkele taal meer toe. De beperkingen van taal […]

Lopend over mijn pad vol emoties, kijkend omhoog. Donkere wolken, niets meer dan gedachten. Zonnestralen vind je niet in mijn hoofd. Wel stemmen die me dingen toefluisteren, dingen die ik niet wil horen maar waarvan ik weet dat ze waar zijn. Links een oceaan vol tijd en tranen, rechts een […]

‘That’s not what I meant sir. Ik bedoel wat vindt u van de wijze waarop Korteindje uw film vertaald heeft naar toneel?’ ‘Wijze? Maar reportertje, u moet uw werk beter doen. Er doen helemaal geen wijzen mee hoor? Het zijn bepaald geen slimmeriken die Korteindjes. Had u dat nog niet […]

‘Hoe gaat het?’ Voorzichtig, niets laten merken. ‘Ja, goed. En jij?’ Aandacht naar haar verleggen. Proberen haar aan te kijken. ‘Best oké, maar zeg eerlijk, hoe gaat het echt met je?’ Verdomme, betrapt. Niet haperen nu. Niet blozen. Blijf kijken! ‘Geen klachten. Zie ik er zo ongelukkig uit?’ Zwijgen nu. […]

Tring! 8. 00 uur. Ik wrijf de nacht uit mijn ogen. Blijven liggen, opstaan, blijven liggen. Ik tel het af op mijn pyjamaknopen. Bij ‘blijven liggen,” blijf ik gelukkig steken. Oh jee, nee hè! Mijn bovenbuurvrouw komt, om 10. 00 uur al. ’Even kletsen morgen. Ik zie je nauwelijks meer.’ […]

Ik word zo moe van zij die zeggen te weten, hoe ik het duister kan verjagen en nieuw licht ontketen. Zij die beweren: ‘Kop op, het gaat voorbij’. Alsof ze werkelijk begrijpen hoe het voelt binnenin mij. Zij die adviseren om met wat leuks aan de slag te gaan. Mensen […]

Van binnen ratelt, rochelt en zoemt het alsof ik in een wasstraat zit. Een hoge pieptoon klinkt in mijn oren, mijn ogen branden. Aan de randen van mijn blikveld is het donker, wat een tunnelgevoel geeft. Een groot deel van de wereld verschuilt zich in het duister. In mijn borst […]

Hoewel ik het huis goed kende, voelde alles anders. Nieuw. Of ik het voor het eerst zag. Onderweg naar het toilet, verwonderde iedere hoek. O wauw, behang, frutsels, vloerkleed. Terwijl ik zat, begonnen oude beelden mijn gedachten te vullen. Ik had het eerder gezien, alles. Het kwam terug, ja zeker […]

Georganiseerd leven Mensen die om je geven Vol levensmoed, vreugde en energie Maar Niet meer de persoon die ik nu zie Evenwicht verstoord Moed verloren Energie werd precies gestolen Het kan je niets meer schelen Je sluit je op geeft niets meer om het leven Naasten verdwijnen uit je gedachten […]

Hij zat op mijn rug, de ijsbeer en hij at een rauwe vis. Ik voelde zijn gewicht mijn longen dichtdrukken en mij mijn adem benemen. Ik wilde schreeuwen dat hij weg moest gaan, maar ik had er geen kracht genoeg voor. Ik rook zijn zoute vel en zijn hete adem. […]

Depressie is nachtenlang huilen, aan de dood denken en in bed liggen. Het is schaamte, zo normaal mogelijk willen doen en een groot geheim met je meedragen. Angsten, paniek en onzekerheid. Een schaduw of demoon en geen levenslust meer hebben. Maar behalve dat, is het ook jezelf leren kennen, ontwikkelen […]

Vorige week is mij het nieuws ter oren gekomen dat Viktor Staudt is overleden. Niet zomaar overleden; hij is gestorven aan zelfmoord, als gevolg van zijn depressie en angsten. Hij heeft al eerder pogingen gedaan, waarbij hij zijn benen is kwijtgeraakt. Hierover schreef hij een boek en kwam bij meerdere […]

Mijn vriendin heeft last van haar flamingo. Ik val bijkans van mijn stoel. Last van haar flamingo? Dat kan helemaal niet. In Nederland zijn geen flamingo’s. Uitgezonderd in de dierentuin. Of bedoeld ze zo’n mega opblaaspopflamingo die alle stranden teisterden dit jaar? Nee, ze heeft niets met plastic, laat staan […]

Kon ik maar lijden zoals een ware zondaar dat in al zijn onschuld beleeft De zon daar mee ook verblijden waardoor de hele wereld alles van iedereen vergeeft Kon ik maar voelen zoals een ware minnaar die met passie bemint De gevoelens ook nooit laten bekoelen waardoor de hele wereld […]

Van Engelshoven; de vrachtauto rijdt weg. Dat ik die man nog een fooitje heb gegeven. Maar ja, hij doet alleen maar zijn werk. ‘Wat zit er in die dozen?’ ‘Barbie en Ken.’ ‘Heeft u daarmee gespeeld?’ ‘Nee, mijn zusje.’ ‘Dan moet ik ze in beslag nemen. Rolbevestigend, dat mag niet […]