Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Doodse stilte

7 januari 2020 | 120w | Erik van der Velden | 3 |

‘Sniper!’

In de echo van de brul zien de jongens hoe Smith willoos door zijn knieën zakt. Bordeauxrood wint langzaam van legergroen in zijn uniform.

‘Waar zit hij verdomme?’ De stem van de immer onverschrokken sergeant Jones klinkt voor de eerste keer angstig. De lage ruïnemuren van het gebombardeerde dorpje bieden geen enkele bescherming tegen geweervuur vanuit etages.

Wederom klinkt een doffe knal. Mis. De galm misleidt de afkomst. Loerend scannen tien ogen de gescheurde gevels. Iedere zevende seconde blijkt dodelijk. Stuart, de aalmoezenier, start het “Onze Vader”.

De stilte snijdt. Frustratie knaagt. Een volgend schot weerklinkt. Jones kijkt om. Zijn hart bonkt in zijn oren. Waar is Stuart?

‘Uw wil geschiede op aarde…’ vloeit nog bloedend uit diens mond.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Erik van der Velden of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »