Mijn bloed wordt warm van het bruine goud. Peilloos diep aan het zinken. Kan mijn braakneiging niet onderdrukken. Het orgasme evenmin. Dan zweven naar mijn zetel in de lotusbloem. Een eindeloos, hypnotiserende deining in het vruchtwater van moeders baarmoeder. Even aan mijn duim zuigen om de honing te proeven. Het […]

Wil wilde wel wat water, waarmee waarzeggers wisten wat werkelijk was. ’s Nachts snoepte zij stilletjes ziltige slokjes. Daarom deden de dames de deur daarbij dicht. Opdat opengemaakte obsessies onlogisch opereerden. Zwijg, zwierende zwalkers, zwaai zware zotten, zo zalig zacht! Kranig kletsten kleine kinderen kromme kappertjes kapot. Waarom Wil willens […]

De opbouw van een column. Kop, middenstuk en staart. Hoezo, wie bepaalt dit? Er zijn geen regels voor ‘echte’ schrijvers. Een column is een kort stukje proza. Een regel zou kunnen zijn; maximaal 120 woorden. Proza is tekst zonder inhoud en vorm. Als ik inhoud toevoeg door een woordverbuiging omzichtig […]

Blijf dromen. Neem een kompas mee, je kunt verdwalen. Lees een gedicht, alsof het het eerste gedicht is dat je leest. Lees een gedicht, alsof het het laatste gedicht is dat je leest. Dromen is een kunst, dus neem de tijd. Twijfel, aarzel niet. Koester omstandigheden, bijvoorbeeld, de kalmte van […]

Flakkerend licht door de spleten van de houten vloer. Gejammer, heel zachtjes. Mijn oor maar eens te luister leggen. Twee handen spatten als klauwen uit de vloer, grijpen mijn beide oren en trekken me naar beneden. Ben inmiddels wakker geschrokken. Het was maar een droom. Boven me brand vuur, het […]

Ik doe eerst de deur dicht. Dat eerst, eerst de deur dicht doen, even kijken, zit ie helemaal dicht? Is de deur al dicht? Ik kan niet open doen voordat hij dicht is, dat weet ik, maar zit de deur echt goed dicht? Ik voel nog eens aan het slot, […]

Twee vormen van kritiek? Opbouwende en afbrekende? Neen, dit zijn de onzichtbare oprekbare buitengrenzen. Kritiek is iets griezeligs. Al zou ik met de meest positieve intentie kritiek hebben op een persoon, het zou kwetsend kunnen zijn, voor die persoon. De mensen die een zin beginnen; “met alle respect” of “eerlijk […]

‘Dag John, Dit zijn de allerlaatste woorden die je van me krijgt.. Ik ga weg, voorgoed. Ik heb genoeg van je, je gezeur om ‘leuke’ spelletjes, de parenclubs, je almaar eigenaardiger wensen. De gekneusde schouder was al erg maar de beet in mijn bil was tè genant, en je nieuwste […]

In mijn jeugd was het een veel gebruikte opmerking, sussend bedoeld bij pijntjes, jeuk, uitslag, verkoudheid, e.d. “Het gaat vanzelf over voordat je een jongetje wordt.” Een equivalent voor “niet zeuren”. “Wat vanzelf is gekomen, gaat meestal ook vanzelf weer weg.” Gek genoeg was dat ook meestal het geval. We […]

De bank staat scheef, en waar de wereld op wacht is me een raadsel. Ben je wel eens een diepvriescel binnengestapt? Het is dezelfde bevroren status waarin mijn woonkamer deze ochtend verkeert, zoals elke ochtend als ik wakker word. Het is stil. Het ochtendlicht kriekt door de kieren in mijn […]

Soepel zwaai ik mijn Japanse scherprechter richting halsslagader. Door ’s mans hoge alcoholgehalte is de halsslagader gezwollen en klopt het als een opgewonden kwaakblaas. Met beide handen aan het heft hak ik zo hard ik kan op mijn man in. Ik mis het kloppend gezwel. In plaats daarvan hak ik […]

1 op de 100 mensen is een psychopaat. Hoe kan de Canadese psychiater Robert Hare, die expert is op het gebied van psychopaten dat weten? Simpel, hij kan het niet weten. Het is gewoon een vrolijke slag in de lucht. 1 op de 17.000.000 Nederlanders is geen psychopaat. Hoe kan […]

Het album van Alexander Curly ‘Vette Jus & Boerenjongens’ uit 1975 heeft het zelfde niveau als het album ‘Vroeger of Later’ van Robert Long uit 1974. Ik had beide albums in mijn bezit. Robert Long is al een tijdje dood. Alexander Curly is nu ook dood. Ik heb sinds mijn […]

Ze zijn er weer: vrouwen die geen maat kunnen houden als de zon even in Nederland verschijnt. Het was mooi in het weekeinde, dus kropen ze uit hun krochten om zich publiekelijk zonder gêne tentoon te stellen. Smakeloze decolletés, ontblote buiken, te korte rokjes of broeken waaronder de striae schitterde. […]

Het lijken mensen. Ze hebben ongeveer de zelfde vormen. Meestal zijn ze slanker, dikker, langer, korter, rijker, armer en hechten ze geen waarde aan de inhoud. Een tweede huis, een derde auto, een flatscreen van twee meter, een vakantie naar China en terug komen met vier koffers vol nepperts van […]