Mijn bloed wordt warm van het bruine goud.
Peilloos diep aan het zinken.
Kan mijn braakneiging niet onderdrukken.
Het orgasme evenmin.
Dan zweven naar mijn zetel in de lotusbloem.
Een eindeloos, hypnotiserende deining in het vruchtwater van moeders baarmoeder.
Even aan mijn duim zuigen om de honing te proeven.
Het gewicht van het leven is verdwenen, maar ben zo onmetelijk zwaar.
Omhoog drijven, omhoog drijven!
Er is muziek: het trilt door mijn ziel, het trilt door het universum.
De zwaarte van mijn lichtheid verdwijnt.
Mijn neus ruikt stront.
Mijn hemelse zetel is een nat gepiste toiletbril.
De lotus waarop ik zetelde was ontsproten uit braaksel en stront.
Mijn kruis plakt.
Bruin is op, dus weer aan het werk: “Pijpen geeltje!”
De schrijver zuigt je mee in een verpletterende fysieke orgie. Als ‘Golden Brown’ van The Stranglers dit op zijn geweten heeft, dan willen we die hypnose zelf wel eens ondergaan; kijken wat er gebeurt. Dit is andere koek dan de mededeling: goeie muziek. En bedankt voor de hint naar Lennon.
@Fons Dank je en geen dank 🙂