De feeërieke pavoiserie van de przewalskipaardenmennerij concurreert met de grandioze en buitenissige kalefatering van de cacteeënkassenopstelling. Eens had hier de insectensekte zijn communicatiecentrum dat door een specifieke brigade van groentemannen uit de vinexwijk was ingericht naar de smaak van hoi polloi op dit van vehementie in tremolo schuddende tijdsgewricht. Men […]

Drie decennia werk ik op deze campus. Al die tijd is het goed gaan. Slechts één smetje op mijn blazoen, 20 jaar geleden. Ze was een bloedmooie studente. Ik heb het nooit geweten. Tot vandaag. Het begint te sneeuwen terwijl de avond valt. Onverwacht loopt een mooie vrouw mij tegemoet. […]

Mibal en Asmis zijn op weg naar de heilige berg in de woestijn. ‘Mibal,’ zegt Asmis, als de hitte ondraaglijk wordt, ‘heeft jouw groep laatst het Boek der Winden en Hemelen bestudeerd? ‘Jazeker,’ antwoordt Mibal. ‘Hoezo?’ ‘Omdat jij dan de spreuk kent die ons verkoeling brengen kan.’ Mibal stapt af, […]

Hij had haar zelf gecreëerd maar ze was veel mooier nu ze zo dichtbij hem stond. ‘Zal ik je rondleiden?’ Haar stem klonk blikkerig. Jammer. ‘Graag.’ Hij bekeek haar blote knieën. ‘Volg me…’ Ze was bijna transparant, er hing een zachtroze gloed om haar heen. Haar voeten raakten de grond […]

‘In deze dagen van grote donkerte, zal het misschien een verrassing voor velen zijn, dat er niet meer wordt gedaan aan het probleem waarmee wij al jaren te kampen hebben. Namelijk: honger! Sommigen weten hier niets van maar het bestaat. En het verblijft ook hier geachte aanwezigen!’ Mijn handen zoeken […]

Vanuit mijn kamer zie ik hem over het terrein van de campus lopen. Flirtend met een studente die waarschijnlijk net zo tegen de hoogleraar opkijkt als ik tot dan toe deed. Het is al laat. Hoffelijk houdt hij de deur voor haar open. Even krijg ik het gevoel dat ik […]

Voor de laatste keer sta ik voor het raam van mijn nu lege kamer op de campus, vanwaar ik uitzicht heb op de universiteit. Dikke vlokken dwarrelen naar beneden en laten een laagje achter op het trottoir. Dat wordt een witte kerst, concludeer ik tevreden. Nog mooier had het kunnen […]

De decaan spreekt de aspirant-studenten toe. ‘Dit is een opleiding voor toppers. Als je drie jaar op onze campus studeert, kun je straks alle kanten op, je kunt arts worden, econoom of desnoods psychiater. Je kunt overal over meepraten.’ De jongen van zeventien hoort het aan. Zijn vader zegt ‘lijkt […]

Sinds het moment dat ik voor het eerst voet op de campus zette, weet ik dat dit de plek is waar ik thuishoor. Jarenlang heb ik gezocht naar een carrièrepad dat bij me zou passen. Ik startte de ene opleiding na de andere, maar omdat mijn hart nergens echt in […]

Het gonst de hele dag al op de campus: Heb je het gehoord? Hij komt! Benieuwd wat we van hem gaan leren! De vijfdejaarsstudenten verheugen zich op een speciaal college. Gedurende hun opleiding tot chirurg hebben zij inmiddels al veel de revue zien passeren: gastro-intestinale chirurgie, traumatologie en leverchirurgie. Vorig […]

Een lelieblad als zetel badend in de zon tegelijk verwarmingsketel voor het vloeibare gazon Als donderkop geboren een metamorfose ondergaan vele zusters en broeders verloren in de selectie van het bestaan Nog is het poikilotherme wezen gedoemd te worden gegeten vele vijanden zijn te vrezen dominant in de voedselketen Verdediging […]

Neem een ketel koper rond Stook hem gloeiend op de grond Blote voeten, kikvors kwaakt Zo wordt heksenzalf gemaakt Vang een man met haren rood Giftige dieren steken hem dood Hang hem op aan zijn voeten Zijn bloed is wat wij hebben moeten Kikkertenen, paddenhuid Even knijpen, bloed van puit […]

Maanlicht weerkaatst in ‘t ven, terwijl de eerste mist zich vormt. Vleermuizen scheren over het wateroppervlak. Een vos springt en vangt een piepende muis. Kakbouter Wittegaiwelhoelangmennenoamis krabt onder zijn muts aan zijn kalende schedel en stoot zijn metgezel aan. “Meester Demènneistochnetwèlangerdandejouwe, zullen we hem emanciperen?” “Wie?” “Nou, Jan, die muis.” […]

Zij was het, geen twijfel mogelijk. Zij zat in de trein die de mijne passeerde, de andere richting in. Zij was blond. Volgens de schema´s die ik in mijn hoofd heb – of moet ik zeggen: had? – heb ik geen speciaal zwak voor “blond”. Maar haar engelachtige uitstraling vertelde […]

De kok in het paleis kent onze eetgewoontes en neemt zijn vak heel serieus. De mosselen krijgen ieder apart een tik op de schelp en worden pas in het kokend water geworpen als de schelp zich sluit of gesloten blijft. Elke portie kaviaar gaat langs zijn neus, net als de […]