0
dan verlang ik naar de dood eenzaam van god verlaten koud berooid zoekt mijn hand om een hap een kruimel brood om leegte te vullen is hier niet en nooit geweest mag ik sterven hier en me nu laven het verlossende niets eindelijk mijn dorst gelest treur niet herinner niet […]
Poëzie
Het verlossende niets
Cultuur, Fictie, Mensen
Inspiratie
De dominee poogde in de serre haar preek te schrijven. Hoe kon ze de gelovigen een spiegel voorhouden? Wat zou hen pakken? Ze merkte dat ze likte aan haar balpen, ‘bah, slechte gewoonte, Elize’, zo sprak ze zichzelf toe, ‘dat moeten we niet doen.’ We moeten zoveel, het is tijd […]
Familie
Ontmoeting.
“Hoe hebben u en oom Rene elkaar leren kennen?” vroeg mijn nichtje. Ik legde mijn breiwerk neer en schommelde heen en weer in de schommelstoel. De vloer kraakte. Ik keek naar het lieve snoetje van haar. Wat had ik haar lief. Ik paste een avondje op. We hadden net keihard […]
Fictie
Retour
“Drie maanden geleden is Dolly op mijn pad gekomen. Ik was dol op haar vanaf de eerste ontmoeting. Wij hebben samen vele mooie uurtjes gekend. Nooit liet zij mij in de steek. Tot afgelopen zaterdag. Ik had die avond een voorgevoel. Er zat haar kennelijk iets dwars. Zoals ze mij […]
Column, Maatschappij, Mensen, Politiek
Modelbezoek
Hij knipte zorgvuldig zijn nagels. Een uur later was hij klaar met toilet maken. De wijzers van de klok kropen traag voorbij. Meestal mopperde hij dat de dag zo lang duurde, maar deze keer wilde hij de uren rekken. Hij zag enorm tegen de ontmoeting op. Dirk, zijn zoon, wilde […]
Communicatie
All in
Starend naar de aars van de stad, trekken proppers en pooiers aan de taxiramen voorbij. De airco voert verse rioollucht uit de straatputten aan. Een crackhoer wenkt en lacht uitdagend de ruïne van haar gebit bloot. Het leven is hier zoveelste hands, dat het onverkoopbaar is. Ongegeneerd vraag ik me […]
Column, Sport
Niet Huilen Antoinette de Jong
Antoinette de Jong, ontroostbaar was ze; geen medaille op de drieduizend. Het is mij ook overkomen. Tijdens een wandeltocht. Ik kreeg een blaar onder mijn grote teen. Het deed te veel pijn en ik moest stoppen. Ik moest nog vijf kilometer. Ik was ontroostbaar. Mijn moeder zei dat ik nog […]
Communicatie
Verwondering
Hij heeft verwondering gekend, verliefdheid, het verlangen en de liefde. Ze hebben samen veel meegemaakt en doorstaan. Heel veel sterker kwamen ze samen er steeds weer uit. Ongelofelijk. Iedereen noemde hen een uniek verbonden eenheid. En zo voelde het ook al die jaren. Tot vanavond. Ineens weet hij het: het […]
Communicatie
Aftakeling
Ik vraag me af wat er in haar hoofd nog omgaat. Haar gedachten zijn als een puzzel die stukje na stukje uiteen valt en die niemand ooit nog kan herstellen. Zelfs fysiek blijft er nauwelijks nog iets over van wat eens een mooie vrouw was. Een na een vervagen de […]
Communicatie, Familie, Fictie
Late Lunch
‘Het waait flink, hè?’ Mijn schoonvader bromt, waarna we weer stil vallen. Wij hebben niets gemeen. Mijn lief heeft zich daarbij neergelegd, maar ik probeer nog altijd een gemeenschappelijke interesse te vinden. Diep in mijn hart weet ik dat het kansloos is. Mijn schoonvader is een ouderwetse man, die nog […]
Column
Bef-leed
Beste mijnheer Gaus We hebben een hondje ‘Boef.’ Het slaapt al jaren bij ons in bed. Op zich is dat geen probleem. Maar als ik mijn vrouw aan het beffen ben, likt Boef steeds aan zijn geslacht. Dat doet Boef heel luid en het wordt steeds erger. Helaas verbiedt mijn […]
Communicatie, Eten & drinken, Mensen
Getapt
“Prima, dat op woensdag stierenavond wordt gevierd. Echter, tussen de middag dopen wij café De Jonge Haan om in de lunchroom van de weduwen.” De vrouw die zich heeft voorgesteld als Madelief kijkt de eigenaar van de tapperij olijk aan. “Dit is een dranklokaal, mevrouw. Wij verzorgen geen lunches. Hier […]
Column
Modern Kannibalisme
Combineert u graag het lekkere met het aangename? Vindt u een lunch bij de kapper iets dat past bij deze ‘moderne tijd’? Wellicht bent u een liefhebber van het broodje kapsalon, of is het u eender een kopje koffie te drinken terwijl uw haren worden geknipt. Het maakt niet uit. […]
Fictie, Liefde
Als je haar maar goed zit
Hugo betreedt als een dolle stier het zand van de arena, waar hij valt voor haar donkere ogen, lonkend boven een bloedrode waaier. Zijn nachten verlopen daarna op het ritme van de flamenco met de trillende snaar van hartstocht. Zijn echtgenote lamenteert met de handen in het haar. Wiens serenade […]
Column
Te zwaar
Ik was een te zware kleuter. Ik was al te zwaar tijdens mijn geboorte. En dat kwam door mijn moeder; die was moddervet. Ik weet nog dat ze op dieet ging toen ik een jaar of acht was. Ze ging bij de Weight Watchers en leerde daar vijf kroppen sla, […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties