Zoals Gerard Reve ooit zei: de schoorsteen moet roken.
‘Uw naam is mij even ontschoten.’ ‘Dat zal, ha-haa! Dolle boel, dolle boel. Ik ben clowntje Pollie. Ik ben áltijd vrolijk!’ ‘Dat horen wij hier graag. Hoe zouden anderen u omschrijven?’ ‘Nou, serieuze vragenmeneer, of hoe je ook heet, ha-haa! Deze jongen is een vleesgeworden aardigheidje. Een kadootje voor iedereen.’ […]
‘Nee, ik spreek geen waardeoordeel uit. Het enige wat ik zeg, is dat ik het wel begrijp.’ ‘Hoeveel kunt u hier kwijt?’ ‘Kwijt is een triest woord, want dat zijn ze zichzelf, hè. Of de kinderen. Vergeten ze gewoon uit de crèche of opvang te halen – wilt u zachtjes […]
Behalve oogdruppels bestaat er ook oogzalf. Een zalf te gebruiken bij traanogen. De veterinaire geneesmiddelen hebben vaak dezelfde grondstoffen als de producten voor humaan gebruik. Bij mijn tweede baan na mijn schooltijd maakte ik kennis met Gloveticol oogzalf. Te gebruiken bij koeien, katten, duiven maar ook voor mensen kent men […]
Werkstukken, essays, stageverslagen en scripties sierden mijn studietijd. Noodzakelijk, maar niet bedoeld om de kunst van het schrijven te beoefenen. Een echt dieptepunt waren de teksten van mijn subsidieverzoeken, projectaanvragen en verslagen. Ooit omschreef iemand mijn schrijfstijl als ‘prikkeldraad-proza’, Dat krenkte me enorm. Waar was mijn taalliefde gebleven? Toen ik […]
Over taal- en staatsvormgrillen. Bepaald geen gebakken lucht. Oftewel, justificatie gededuceerd in alfabetische volgorde. Taalgrillen: Alibi. Afweer. Apologie. Bekrachtiging. Bescherming. Betuiging van spijt. Deductie. Defensie. Disculpatie. Echtverklaring. Excuus. Genoegdoening (voor belediging). Landweer. Legalisatie. Noodweer. Ontschuldiging. Pardon. Patrocinatie. Pleidooi. Pleitrede. Rechtvaardiging. Reden. Responsie. Smoes. Sorry. Spijtbetuiging. Tegenstand. Tegenweer. Uitvlucht. Verantwoording. Verdediging. […]
Op mijn negentiende vertrok ik vanuit Oslo per trein naar Amsterdam om aan de Vrije Universiteit kunstgeschiedenis te gaan studeren. Studeren was slechts van korte duur en na een heleboel verschillende baantjes belandde ik in de Hilversummer televisiewereld, waar ik achter de schermen, alweer bijna dertig jaar, mijn bijdrage lever. […]
Ik word roestig, dacht Jerommeke. Vroeger tilde ik zonder problemen auto’s op en beet ik kogels uit de lucht zonder ééń schrammetje. Nu vertoon ik mij pas na een warming up met goed fatsoen bij S&W. En geen spectaculaire acties meer. Na 1985 begon het lichamelijk verval. Jerommeke stapte in […]
Geachte heer, mevrouw Mien, Onlangs heeft U ons een product doen toekomen, waarvan we niet weten wat het is, om te zijner tijd ter verkoop aan te bieden op internet. Hierbij ontvangt U de rekening. Voor niets raakt immers het world wide web op. Deze consignatie baart ons edoch een […]
De meesten onder ons schrikken ervan zodra ze er een zien. Een geoefend oog is dan eigenlijk wel handig. Dan herken je mogelijk het gedachtengoed van de man en zijn werk. Geen makkelijke man en geen makkelijk werk. Maar daardoor des te boeiend. Hij weet hoe dan ook de aandacht […]
Enneh … nog geshined? Ik? Je kijkt teveel televisie. Televisie? Zo old school. Ik heb wel wat beters te doen. Zoals? Ontwikkelen. Ontwikkelen? Een nieuwe hobby? Nee, hoezo? Ontwikkelen in een donkere kamer? Hee, ik heet niet Damokles? Hoe dan, Frederik misschien? Nee, gewoon Otto. Van de winkel? Nee, Janssen. […]
Maandagochtend, zoals zo vaak loop ik na ingeklokt te hebben, richting kantoor. Naast de directiekamer staan nagenoeg alle vrouwelijke collega’s bij elkaar, met rood doorlopen ogen. Mijn opgewekte “goedemorgen” kan ik nog net een andere klank meegeven. Collega Maarten is er niet vandaag dus ik ben alleen. Even later komt […]
Op een dag was hij er ineens: Menno. Bij ons in de klas, zomaar midden in het schooljaar. Niemand heette in het dorp Menno. Hij was groot, had heel zwart haar en hij kon niet stilzitten. We hoorden dat het een pleegkind was. Menno had ook een zusje, dat natuurlijk […]
Frans vindt het een prima voorstel. Ook de collega’s zijn er van overtuigd dat het afstoten van de touwslagerij uiteindelijk voor het bedrijf het beste is. Er is echter nog één persoon die dat ook moet vinden: Herman, de directeur. Het was zijn opa, waar hij naar is vernoemd, die […]
Ik doe maar alsof. In mijn werk, als hobbyschrijver, als voetballer bij ons zaterdag-4-elftal, als vader. Altijd: ik doe maar alsof. Nooit heb ik het gevoel dat ik iets ‘kan’. Collega’s weten en kunnen iets, ik heb iets gelezen en lepel dat op. Anderen schrijven beter, ik heb wel eens […]
Recente reacties