0
Kijkend door de roze bril waan ik me als moeder samen met mijn kinderen in een ware Utopie, om vervolgens hard op mijn gezicht te vallen en kennismaak met de realiteit. De stijgende zorgpremies zullen mijn drie kinderen uiteindelijk de das om doen. Als dragers van een gemuteerd gen blijken […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Maatschappij
De maatschappij, dat zijn wij. Maar dan in 120 woorden.
-
Maatschappij
Een dystopie
Stel je een samenleving voor waarin driejarigen alvast worden beoordeeld op hun kansen op wat men “arbeidsmarkt” noemt. Stel je een samenleving voor waarin een niet meer goed voort kunnende tachtiger die ziek te bed ligt als geval “waarbij we de behandeling staken” wordt gezien. Stel je een samenleving voor […]
-
Maatschappij
Ik ben de baas
Ik kijk in de spiegel en zie een zelfvoldane, lachende kerel. Het is mij weer gelukt ik heb samen met mijn nieuwe vriend een prachtig akkoord geschreven. Veel van onze volgers zijn het niet met ons akkoord eens. Vervelende mensen we hebben toch snel en goed gewerkt. Toegegeven we hebben […]
-
Communicatie, Fictie, Maatschappij
Opgewarmd drama
De wereld is veranderd. Er heerst veel stilte in de natuur. De opwarming is te snel geweest, had er helemaal niet moeten zijn. De gletsjers zijn grotendeels opgewarmd. Vroeger liep ik hier langs de Nederrijn. Nu zijn het oeverloze verdiepingen van het landschap. Gelukkig is er op Mars een techniek […]
-
Fictie, Maatschappij
Vrienden
Ooit waren ze goede vrienden. Nu niet meer. Ooit praatten, lachten en huilden ze samen. Nu niet meer. Ooit hadden ze dezelfde ideeën, fantasieën en plannen. Nu niet meer. Ooit waren ze, ondanks hun leeftijdsverschil, even oud. Nu niet meer. Ooit zorgde de één voor zichzelf en de ander voor […]
-
Fictie, Maatschappij
Ademloos verlangen
Met een zucht van verlichting stap ik over de drempel van de luchtregulerende sluis. Een tweede zucht klinkt zodra ik vanuit de sluis mijn huis in stap. Eindelijk kan ik mezelf bevrijden uit mijn luchtdichte pak. Ik stap moeizaam uit het stugge gevaarte en rek mezelf uit om de doorbloeding […]
-
Maatschappij
Uitzichtloos
Kleurloos, geurloos, stil. Seizoenen bestaan niet meer. De fauna is uitgestorven. Planten en bomen gingen zielloos ten onder. Er schuifelen nog wat grijze, kromgebogen figuren door de straten. Om hen heen ligt de wereld in puin. Ze beseffen dat ze zelf schuldig zijn aan deze ramp, aan dit onleefbare, uitzichtloze […]
-
Fictie, Maatschappij
Gevoelloos
Zodra ik het slot van mijn box open, stokt mijn adem. Ik ben er gisteren twee vergeten. Met trillende handen open ik nogmaals het vrijdagavondcompartiment om het te controleren. Het is echt waar. Ze zitten er nog in. Haastig stop ik de zaterdagochtendpillen in mijn mond en prop er de […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
Over een Portugese dorpsschilderes
Naast haar café staat een schuurtje dat ze haar ‘atelier’ noemt. Creatief naamgeven kan veel verhullen. Politici zijn daar meester in. Ze schenkt me een port in. ‘Van de zaak, voor mijn trouwe eetklant’, zegt ze, maar de eigenlijke reden is dat eindelijk iemand naar haar schilderijen kijkt – allemaal […]
-
Column, Maatschappij, Studie & werk
Proefdier
Ik heb een ziekte. En de dokter heeft er een raampje voor gezet. Omdat ik een beetje huiverig was om mijn vel door glas te laten vervangen, mocht ik zelf de gordijnen uitzoeken. Gisteren had ik visite van een specialist. Hij vroeg of de gordijnen open mochten. En of het […]
-
Column, Maatschappij
Mijn dystopie is mijn utopie
Mijn dystopie is gelijk aan mijn utopie. Ik wens een leven lang de maand januari van IJsland met minder dan vijf uur zon per dag. Ik wil om de dag de batterij in mijn zaklamp moeten vervangen. Als jongetje speelde ik al met het dimlicht zodat het leek alsof mijn […]
-
Maatschappij, Mensen
Proefmensen
Heel mijn lichaam doet zeer van het leven in deze kleine kille kooi. Onder mij ligt een man te slapen op de tralies. Daaronder ligt een kind te opgerold in de foetushouding. We zitten in kooien van tralies boven, onder en opzij. Achter mij is een betonnen muur waar je […]
-
Maatschappij
Humanity farm
Elke dag begin ik met een licht ontbijt, om daarna uitgebreid te sporten. Mijn conditie is uitermate goed, daar doe ik weinig voor. Mijn lichaam lijkt er op gemaakt. Het middagmaal bestaat uit gekookte kwarteleieren, chocoladebeleg op brood en aardbeien. Het pand waar ik woon en werk hangt vol leuzen. […]
-
Column, Maatschappij, Politiek
De hel van de sterkste rug
De nivellering heeft hard toegeslagen. Mensen die meer verdienen dan gebruikelijk hebben de nodige tegenslagen te verwerken. Vooral de zorgpremie doet pijn. Niet dat de degenen die meer zorgpremie moeten betalen er iets van merken, nee het gaat om het idee. Het idee dat kansarmen een kans krijgen hun zorgpremie […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Daar
Onderweg van hier naar Daar kom ik door verschillende plaatsen; ik ben d’r nog nooit geweest. Daar is waar: De blauwe lucht is schitterend mooi, vogels vliegen rondjes rond de zon vol gele stralen, dat mensen denken al Daar te zijn: de Seychellen, Blue Lagoon, The Beach… Maar in werkelijkheid […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties