Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Luisteren

19 december 2012 | 120w | Michiel van Driel | 1 |

We zitten genoeglijk samen op de bank voor de televisie wanneer ze plotseling zegt: ‘De nachten zijn lang de laatste tijd vind je ook niet?’ Wanneer ze merkt dat ik niet reageer, geeft ze me een elleboogstoot in mijn maag. ‘Au! Waar is dat goed voor?’ Ik wrijf over mijn buik. ‘Ik was dit net aan het volgen!’ Ze wordt boos, roept uit dat dit geen doen is. Dat ik nooit eens naar hààr luister. ‘Wat wil je dan?’ vraag ik. ‘Wat moet ik doen?’ Ze zucht een keer en dan schreeuwt ze: ‘Luisteren! Ik wil dat je luistert!’ Ik zeg dat ik altijd héél goed luister. ‘Luister maar: potje kaarten?’ Ze kijkt me niet begrijpend aan. ‘Ezelen’ verduidelijk ik.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Michiel van Driel of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »