0
‘Eerst de handleiding lezen, Kees. Er staat hier dat de planken genummerd zijn en…’ ‘Ine, doe ik dit voor het eerst?’ ‘Nee, maar hoe vaak is het niet gebeurd dat…’ ‘De kruiskopschroeven zitten in het rode zakje, Ine.’ ‘Nee, in het blauwe.’ ‘Nee, trut. Kijk, hier staat het toch.’ ‘Er […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Maatschappij
De maatschappij, dat zijn wij. Maar dan in 120 woorden.
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Kruis en halve maan
Marktprincipes en werving, ze zijn haast onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het een kan niet zonder het ander. Heilige huisjes komen en gaan. Moskeeën schieten als paddestoelen uit de grond. Oude godshuizen krijgen nieuwe betekenissen. En voor alles is een markt. Zolang makelaars de bal maar in de lucht houden. Minder […]
-
Column, Maatschappij, Mensen, Sport
Met mensen en kinderen in De Kuip
Op 14 mei 1940, rond half twee in de middag, vernietigden Duitse bommenwerpers, in hun gedoemde zucht naar eeuwige roem, binnen een kwartier, bijna de gehele historische binnenstad van Rotterdam. Ruim 650 mensen kwamen om en 80.000 werden dakloos. Ontelbare mensen liepen ontroostbaar tussen de puinhopen van hun oude paradijs. […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Drilboor
Zeer aanwezig Pijnlijke borst Kloppend hart Priemende ogen Zalvende zuchten Ferme handen Grijpen graag Onder rok Heilige mis Alarmbellen luiden In onderbuikgevoel Terugtrekkend lid Stoel biecht Onder tafel Geen schuld Nog boete Mondje dicht Drie weesgegroetjes Ons geheim Fijn samenzijn Hollend weg Van streek Maag misselijk Mond zuur Boosheid borrelt […]
-
Maatschappij, Mensen, Natuur
Verlangen
Op de grauwe muur teken ik kruisjes, elke dag één. Negenendertig staan er nu. Er is ruimte genoeg voor vele volgende. Naderende voetstappen, gemorrel aan het slot: een potige kerel met rinkelende sleutels stapt binnen. ‘Even luchten,’ deelt hij kortaf mee. Ik loop hem achterna naar de binnenplaats. Daar staan […]
-
Maatschappij
Heropvoeding
De donkere gedaante roerde kort door de rode substantie in de emmer, voordat hij met twee halen kruislings de voordeur markeerde. Voor het ochtendgloren werd het nieuwe gebrandmerkte gezin van hun bedden gelicht en afgevoerd naar het heropvoedingskamp. Dit ging nu al weken zo. Er waren gezinnen die ‘uitkijkers’ inhuurden […]
-
Maatschappij, Mensen
Kruisen dragen
Ik ben je-zus niet. Ik word je martelaar niet. Ik ben je held niet. Ik sleur geen kruisen meer. Dat van mij heb ik in de tuin gezet. Ik denk dat ik er een mooie tafel van ga maken. Ik ben je-zus niet. Ik word je martelaar niet. Ik ben […]
-
Liefde, Maatschappij
Aan handen en voeten gebonden(9)
Wouter probeert de opkomende paniek te onderdrukken, mompelt tegen Margreeth: ‘Ik moet even achter iemand aan’ Hij beent zo langzaam mogelijk naar buiten. De auto van Veronique is weg. Hij aarzelt even, pakt dan zijn mobiel en verzendt een tekst die hij eerder schreef: Om wat er niet is. Met […]
-
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Deal
Na een ritje op de grote weg, door de polder en het stadscentrum hebben we een goede indruk van de rij-eigenschappen van deze jonge occasion. Schadevrij, weinig kilometers, geblindeerde ramen, goed in de lak en mooi op zijn bandjes. Nu nog de laatste test. Ik stuur de parkeergarage in en […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(8)
De bitterheid naar Margreeth wordt steeds groter. Het accepteren van begrip en vergeving betekent een vlucht. Hiermee zou Wouter ontkennen wat eens gebeurde. Terwijl gelijktijdig zijn niet-relatie met Veronique van een geheel andere orde is. Een andere dimensie. Wouter hoort zichzelf verder praten. Langzaam rond hij de toespraak af. Heft […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(7)
Door dit soort blikken, weet Wouter, zijn oorlogen ontstaan. Hier stoppen rede en logica. Hier komt alles samen. Veronique zien en door haar gezien worden, verbindt op een onnavolgbare wijze. Het risico op aan te richten verdriet wordt niet zozeer aan de kant geschoven, maar telt gewoon niet mee. Alsof […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(6)
Die ogen doen hem een gelukservaring beleven als zij hem aankijkt. Echt aankijkt. Om dan huiverend wat woorden te wisselen. Woorden die voor hem als predikant zo belangrijk zijn. Maar bij Veronique valt de inhoud in het niet bij de beleving. Haar ogen zien is leven. Is naar binnen kijken. […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(5)
De afgelopen jaren, de woede weg, de boosheid opgeborgen. Nu een mildheid die aan tederheid grenst. Deze vindt Wouter veel moeilijker te hanteren. Al zijn preken over vergeving ten spijt. Zeker nu Veronique zijn leven binnengewandeld is. Met ogen die hem doen denken aan het vennetje waar hij ooit zijn […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(4)
Zeventien jaar zou ze nu geweest zijn. Alleen de eerste zes jaar hebben ze samen meegemaakt. Zij ging alleen de weg aan de andere kant van de dood. Margreeth en hij aan deze kant. Ook alleen. Al bleven ze samen. De woede van Margreeth begreep hij. Al trof hem in […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(3)
Hij voelt de passie die zo in strijd is met rust en kalmte. Met vreedzaam je tijd uitzitten. Genoegen nemen met. Nee, zijn geest en lijf schreeuwen om verbinding. En dwaas die hij was. Hij vond ze. In twee ogen. Wetende ogen. Ziende ogen. Gevende ogen waar hij zo graag […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties