0
‘De buurman is overleden.’ ‘Welke? Van zes of van vier?’ ‘Van zes.’ We zitten aan de koffie, mijn zus en ik. Eén keer in de week kletsen we bij. Over de kinderen en onze ouders. Zussen onder elkaar. De buurman woonde naast ons ouderlijk huis. We kennen hem van vroeger. […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Fictie
Met fictie worden teksten aangeduid waarvan het verhaal zich hoofdzakelijk in de fantasie van de auteur (of lezer) afspeelt.
-
Fictie
Zware last
Het is eind maart en koud. Dik aangekleed zit ik op het bovendek van de veerboot die mij naar het vasteland brengt. Een tocht van twee uur. Mijn vriendin heeft net als alle andere pasagiers de warmte van de binnenruimtes opgezocht. Ik ben alleen. In de verte zie ik hoe […]
-
Fictie
Haar donkerharige doos
Hij was 92 jaar toen hij overleed. Met de broek op zijn knieën zat hij op de bank. Naast hem lag een Chick, jaargang 1975. Het jaar dat zijn vrouw was overleden. De Chick lag opengeslagen op een hoogblonde jongedame die wellustig en wijdbeens haar donkerharige doos toonde. Mollig en […]
-
Fictie, Mensen
Verloren jeugd
Ineens zit ik met haar opgescheept. Een norse tiener met paarsgeverfd haar en een neuspiercing. Mijn buurvrouw is even boven iets halen. Nu zit ik ongemakkelijk tegenover het nichtje van de man van haar zus, of zoiets. ‘Ik ben vorig jaar in één klap allebei m’n ouders kwijtgeraakt,’ zegt het […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen, Natuur
Min
Schitterend! Volmaakte welvingen en precies de juiste lichtinval. Met trillende vingers tast ik naar papier en houtskool. Net als ik haar silhouet en de eerste details ruwweg geschetst heb, werpt zij haar gouden lokken naar achteren en neemt mij met gifgroene ogen schattend op. ‘Waarom staar je naar mijn borsten?’ […]
-
Familie, Fictie, Mensen
Verloren tijd
Mijn vader werkte bij een boekbinderij en was wat vreemd. Hij ging ervan uit dat zijn enige kind -een zoon- ongeveer negenentachtig jaar zou worden. Bij de geboorte had hij vijfenzestig boekwerken met elk vijfhonderd uitscheurbare pagina’s vanaf zijn werk meegenomen. Op de band waren ze op volgorde genummerd. Iedere […]
-
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Los laten
Eindelijk vrij! Veel te lang zit ik al vast op deze plek van onvermogen. Geen doel, geen gevoel. Dat is niks. Ik zal blij zijn als dit allemaal voorbij is. Zometeen ga ik naar huis toe. Hopelijk is mijn vis niet dood. Ik heb hem al die tijd geen water […]
-
Fictie, Mensen, Natuur
Honger (1)
Na vele ontberingen bereikte ik de drakenklip. Weken later zag ik een stipje aan de horizon uitgroeien tot een groengeschubd monster, dat voor mij op de klip landde. ‘Sterveling,’ siste Chalyssa, ‘weet je niet dat ik van mensenvlees houd? Je hebt geluk dat ik niet hongerig ben.’ ‘Daar hoopte ik […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
Omslag
Door de brievenbus valt een pakje. Ik raap het op. Het adres van de afzender herken ik direct. Eenendertig jaar geleden woonde ik daar met haar. Ik was gelukkig. Eerst zet ik koffie. Pas als ik een kop heb ingeschonken ga ik aan tafel zitten en open het poststuk. Onder […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Koninginnedagboek
Een traan druppelt langzaam vanuit haar ooghoek naar beneden. Resoluut sluit ze haar dagboek en legt met een zucht de kroontjespen neer. Dit “kluisje van haar hart” zal ze helaas moeten vernietigen, niemand mag het ooit in handen krijgen. Hoe naïef was ze als kind geweest, denkend dat ze zorgeloos, […]
-
Fictie, Mensen
Heden ten dage
Als ik een dagboek bij zou houden, zou er niets in komen te staan. Ik beleef namelijk nooit wat. Elke dag ga ik naar mijn werk. Elke dag eet ik op de zelfde tijd en kijk ik Discovery. In het weekend doe ik ook niet veel. Ik lees veel, maar […]
-
Communicatie, Fictie, Liefde
Ongemerkt
Ik kon het niet kwijt, anders dan door het op te schrijven. Als iets mij raakte, een contact, een zin of woord dat me bijbleef. Ditmaal duurde het lang. Ik schreef met tussenpozen, over jou. Jarenlang. Niet dat je het wist. Niet dat je het kon vermoeden. Soms wist ik […]
-
Fictie, Mensen
Het kardinale punt
Rusteloos gaan zijn vingers heen en weer achter het witte boordje. Jarenlang speurwerk was eindelijk beloond! Hun wegen kruisten zich ooit, kort maar hevig. Nu wil hij zekerheid over wat er destijds is gebeurd. Haar adres mompelend als een mantra, nadert hij bij het invallen van de duisternis het huis. […]
-
Familie, Fictie
Reflectief
Hij vertrok toen ik twee was, net zoals ik bij mijn vrouw en kind ben weggegaan. De inhoud van de doos is het enige dat ik heb om mij een beeld van mijn vader te kunnen vormen. Moeder is overleden. Bij het leeghalen van haar flat zag ik de doos […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties