Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Mensen, Natuur

Min

20 maart 2013 | 119w | Hay van den Munckhof | 5 |

Schitterend! Volmaakte welvingen en precies de juiste lichtinval. Met trillende vingers tast ik naar papier en houtskool.
Net als ik haar silhouet en de eerste details ruwweg geschetst heb, werpt zij haar gouden lokken naar achteren en neemt mij met gifgroene ogen schattend op.
‘Waarom staar je naar mijn borsten?’ sneert ze. ‘Tweebenige kerels zijn nog hitsiger dan meermannen, beweert mijn moeder. Blijkbaar heeft ze groot gelijk.’
Ze keert mij de rug toe en plonst terug in zee, zo hard met haar geschubde staart petsend dat zout water over mijn blad spettert en het weinige bederft dat ik getekend heb; een stuk schouder, de lijnen van haar sleutelbeen en haar kin. Aan die meerminborsten was ik helemaal niet toegekomen …

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »