0
Versuft dwaalt Rosa´s blik naar de hoek van de zolder. Haar oog valt op een stukje van de oude wilgentenen mand. Her en der steekt er een eigenwijs teentje uit. Ze sleept de stoffige mand aan het afgebroken hengsel naar zich toe en trekt de in kruissteekjes geborduurde kaasgaren doek […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Communicatie
Van mis- tot meta-. Alle vormen van communicatie.
-
Communicatie
Een zompig tranendal
De tuin is bruin. De bollen koekeloerden even boven de grond, maar houden het voorlopig voor gezien. Takken van bloemen en struiken liggen er dor en doods bij. Ze vormen een beschermende bodemlaag waar ik vanaf moet blijven. Grauw en grijs is de lucht. Een wolkendek houdt het zicht op […]
-
Communicatie
Betreurwilg
Je stond in de tuin toen mijn ouders ons huis kochten. Een paar jaar later ben ik geboren. Uren kon ik schommelen in de band die aan een van jouw dikke takken hing. Bij het cowboy en indiaantje spelen bond ik Tim altijd aan je vast. Later vond ik het […]
-
Communicatie
Geen bast
Ik ben wilg en later barstig, hol geknot. Vaak met mijn tenen tot de enkels in het water. Mijn takken wars van zemel, groeien wonderwel. En razendsnel tot in de hemel. Naast schuil-, en nestplaats voor gesnater. Weerspiegel ik in ’t water waar ik weerkaats. Het moeilijkst moet nog komen, […]
-
Communicatie, Maatschappij
Een willig oog
Je kunt dat zo hebben, zo’n eerste blikwisseling. Dat je interesse gewekt wordt voor Die Ander, het middenrif roert zich een beetje. We zouden het leuk kunnen hebben. Het hoeft niet hoor, maar het zou kunnen. Een jaar later was ik vrij, niet tot mijn genoegen, maar juist wel de […]
-
Communicatie, Cultuur, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Lesje Natuurkunde
Dagelijks valt ze bij me binnen. De uitgedoste prinses. Ongeremd, ongetemd. Onder lijding van twee pedagogische individuen die conflict tot elke prijs vermijden. Glossy “Ouders van Nu” vormt solide basis onder de benen van dit opgroeiende kind. Wie gaat hun vertellen? Dat opvoeding geen hard Science is, hechting geen voorgepland […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen
Requiem
Gebogen over mijn lichaam hief Willox een treurzang aan. Kasper neuriede even zachtjes en viel toen in. De anderen zwegen. Misty deed haar kap af en waarachtig, ik zag door mijn oogleden heen een traan opkomen. Een traan, voor mij! Het gezang weerklonk over de stille heide, waar ik kort […]
-
Communicatie
Groene tranen
Al jaren fungeert hij als achtergrond voor trouwfoto’s, de grote, oude treurwilg, die in het park met zijn voeten in het water staat. Alle seizoenen leeft hij met de liefde mee. In de winter lijkt hij soms zo somber, met het afhangende gordijn van sprieterige takken, maar als het sneeuwt, […]
-
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen, Studie & werk
Antje de marskramer
Antje heeft al dagen last van haar buik en is ook een beetje misselijk. De afgelopen tijd heeft ze het erg druk gehad op de Reeperbahn in Hamburg. Daar runt ze een klein winkeltje in snoepgoed. Negen maanden geleden Had een knappe vertegenwoordiger van chocoladerepen haar hoofd op hol gebracht. […]
-
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Zwart-wit NOS Journaal
‘Dat is wel heel bijzonder.’ ‘Hoezo?’ ‘Nou, als zwarte man een witte man redden in deze wijk…’ ‘Zwart? Bruin! Kijk eens goed. En mijn handpalmen zijn zelfs blank.’ ‘Wit, bedoelt u. En u heeft een witte man uit het water gered.’ ‘Nee, blank. Zelfs iets tegen het lichtbruine aan; misschien […]
-
Communicatie
1910
De vermeende marskramer blijkt een rondtrekkende schilder te zijn die zich in haar café komt warmen aan een kop hete koffie. In het schaarse licht van de Belgische branders zit de kleine man er wat verloren bij. Tegen al haar principes in biedt ze hem een slaapplaats aan en nog […]
-
Communicatie
Hoofd en hart
Dagelijks bezoek ik, als marskramer, degenen die in mijn levensonderhoud voorzien. Om hen als klant tevreden te houden, ben ik verplicht om voldoende in mijn mars te hebben. Naast een uitgebreid aanbod aan stof, kom ik graag met nieuwe snuisterijen. Het is leuk en helpt mij om andere zaken aan […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Voorbijganger!
Rondom bepaalde figuren verliest het alledaagse leven even zijn gewone gang. Zij vormen het middelpunt op schilderijen, staan in stadspoorten, meestal vaal gekleed, soms voorzien van hoed of unieke puntmuts die wonderwel lijkt te passen bij hun zonderlinge verschijning. De marskramer… Een uitgestorven soort… Hoewel…. Een enkele keer kom je […]
-
Communicatie
Drukke dag
Van die luie dagen vol van niets en meer van dat We hebben wel getracht maar ook de goede gesprekken kwamen niet over de lippen Doen we nog een kopje met een koekje of een scheutje Lummelend de trap op en af met niets om handen dan de tijd De […]
-
Communicatie
Marskramer zonder bite
Morris bevond zich in een zware roes. Zijn lippen waren droog en gesprongen. Zijn tong voelde aan als leer en smaakte ijzerachtig. Die tweede fles wiskey had hij niet meer moeten leegdrinken. Waarom had hij die tweede fles überhaupt achterover geslagen? Morris pijnigde zijn hersens maar er kwam niets bovendrijven. […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties