“Nee, Dick!!!”
Keurende blikken in zijn rug tijdens passeren van diverse toegesloten deuren. De gang van jeugd naar adolescentie, hier kort en bondig samengevat in die nauwe corridor, lopend via heimelijke slaapkamer naar afgewezen achterdeur van een eertijds Vaderlijk huis.
Worsteling…
Ergens tussen Kerst en Pasen. Voelt vroomheid zich in het kuifje gepikt, dan lichtten onvermijdelijk de kruiswegstaties weer op.
25 jaar… Wellicht zijn finale afgang voor men hem als vertrouwde vreemdeling van hogerhand de rug zal toekeren? Zelfs nu valt het hen hard te laten voor wat was. Voor wie of wat hij nu éénmaal was.
Hij snoof diep. Detecteerde onmiskenbaar die geur van uniforme maakbaarheid. Fluisterde toen…
“Vader vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen”
Zo Keees! Je weet dat ik nogal vaak zeg: ‘…dat is geen hogere wiskunde…’ Maar hier heb jij er hele hoge wiskunde van gemaakt. En dan met taal. Knap!
Dank voor je reactie @Arjan. Leuk dat die insteek je aansprak. Altijd spannend of mensen m’n rare gedachtesprongetjes kunnen volgen. Bij jou is dat i.i.g. gelukt. 🙂