De verslaafde jongen schrikt wakker als hij driftig geklop hoort op zijn slaapkamerdeur. Onder zijn bed liggen gestolen sieraden die hem zouden kunnen helpen om eindelijk zijn gokschulden af te betalen.Maar zijn hypocriete vader lijkt alles te verpesten.Die heeft hem vannacht waarschijnlijk horen binnenkomen en is in zijn kamer gaan kijken toen hijzelf op het toilet in slaap viel. Voorbereid op een preek en een pak slaag opent de jongen aarzelend zijn deur. Daar staat inderdaad zijn vader maar er is geen kwade blik of ander onheil merkbaar. “In elk geval heb je voor een ding wel talent” spreekt hij met gedempte stem en reikt zijn zoon een stapel bankbiljetten voor de sieraden die hij aan een heler verkocht heeft.

Deze is leuk. Wel wat verwarrend, want de verteller sleurt je van kamer naar wc, van sieraden onder het bed naar verkocht en waarschijnlijkheid die dat niet is, hoewel het erg onwaarschijnlijk juist is om op de wc in slaap te vallen. Enfin, een ruwe diamant.