Het voorjaar, de raapstelen
Niet gekookt, rauw in de aardappelpuree
Oma stampt
Geen klontjes
Scheutje volle melk
Was op de hand
Bakelieten telefoon met snoer
Wasmachine
Duizend toeren
Het gaat snel
Zeil hoeft niet meer te worden gepoetst
Meubels glimmen ook zonder was
Telefoon met drukknoppen
Kleuren-tv
Iedereen gaat dood
Oma verveelt zich het ‘kubelubes’
Achtergelaten in haar eigen tijd
Te veel tijd
Voorbij haar tijd
Het is tijd
Oma reist de raapstelen voorbij
Groente krijgt geen groeitijd
Het hele jaar dezelfde
Telefoon zonder snoer
Raapstelen wassen
Laat ze vallen
Zijn nu opraapstelen
Flauwe woordgrap
Pittige tijd
Denk aan Oma
Toch een klontje in de puree
Scheutje magere melk
Knarsetanden
Gehaast gewassen
Verzand in het verleden
Water moet worden ververst
Han: een tijd zo traag als de slak in de raapstelen. Ik kook ze vaak mee (per ongeluk)
@Berdien. Traag? Omgevlogen naar mijn mening. Ik was de raapstelen heel goed, maar ze gaan rauw in de aardappels. Zonde van de smaak als je ze kookt.
Han: halfgare slak in de stamppot bedoel ik ook. Raapstelen uit eigen tuin, met zand en ongevonden proteinen, is altijd een mooi begin van het tuinjaar. Associatie met oma’s tijd, toen alles in een slakkegangetje ging (vergeleken met digitale & gemotoriseerde tijd van nu)
@Berdien. O, sorry, nu begrijp ik je. Uit eigen tuin is natuurlijk heerlijk.
@Han: nostalgisch.
Je stukje roept herinneringen bij me op, hoewel ik nog nooit puree met raapstelen heb gegeten. ?
(Mijn grootmoeder leerde me eens “patatjespap” maken voor twintig kleine biggetjes. Beter gekend als “karnemelkstovers”. Je kubelt de aardappelen in een grote marmiet. Schillen is onnodig. Koken en afgieten. Een beetje fijnstampen en dan een emmer karnemelk eroverheen gieten. De varkentjes waren er dol op.)
@Nele. Wel ja, associeer mij maar met varkens, haha!
@Han: jij niet hoor, patattenpuree wel. (Soms.)