Goed, best en beter, glorieus degene die voortreffelijkheid behaalt.
Baas boven baas, de scepter zwaaien. Oppermachtig is degene die de grootste stoel bezet.
Knap, mooier, woest aantrekkelijk. Wie zich daar bewust van is en er handig gebruik van maakt wordt als een wereldkoning(in) aanbeden.
Slim, sluwer, onverslaanbaar is de godfather die alle criminele touwtjes in handen heeft.
Waar zouden we zijn zonder de overtreffende trap van succes? Dat gen dat ervoor zorgt dat we meer willen hebben en bereiken, problemen leren oplossen, kunnen sturen en manipuleren.
Zijn wij daardoor een geslaagd product van onze evolutie, of zijn we in de valkuil gestapt van de hoogmoed?
Hoe functioneren we over duizend jaar, of zal de val werelddiep zijn. Terug naar niets?

@Berdien: aardige overpeinzingen.
Ik vind het een fantastisch gen. Hoe we succes definiëren hangt af van onze doelstellingen…