Het gebeurde in de tijd van kroontjespennen en inktlappen. Strenge nonnen poogden brave negenjarige meisjes in ordelijke rijen de beginselen van het basisonderwijs bij te brengen.
Het mocht absoluut niet gezellig in de klas worden. Babbelmeisjes werden op de gang gezet, hun mond dichtgeplakt met plakband. Van de ouders hadden de zusters niets te vrezen, want het gezag berustte geheel op hun vrome schouders.
Toen zelfs het afplakken van een babbelmondje niet voldoende was, mompelde het minzame mondje van zuster Michel dat het meisje maar een klas terug moest gaan. Ze hoefde niet eens te schreeuwen. Het meisje heeft zes weken in een lagere klas gezeten. Aan de gifbeker van de non heeft ze nog jaren een vieze nasmaak overgehouden.


@Cora: ‘babbelmondje’ is een mooi woord. ?
(En ja: ze hebben vroeger wat gedaan met de schoolgaande jeugd… ?)
o ja, ze waren zo vroom! Goed neergezet.