Schrijf mee!
« »

Fictie

Een café zonder bier

5 februari 2019 | 120w | N.D.D. | 3 |

Ze wandelen nu al uren in de zandbak. Gastons voeten doen zeer en hij voelt zich koortsig worden. Zijn gedachten keren steeds terug naar het dorstgevoel.

Als ze even later een witgekalkte woning zien, denkt hij zowaar dat het een fata morgana is. Maar zover is hij nog niet heen.

Het is inderdaad een herberg. Via een trap komen ze in een kelder. Er staan windwaaiers, de koelte voelt erg aangenaam en er is een toog! De mensen zonder keffiyeh zien eruit als leprozen. Ze zitten in een apart hoekje.

Hij bestelt en drinkt gulzig. Na zijn eerste drankje verliest hij wat huidschilfers. Na zijn derde gifbeker begrijpt hij waarom de meesten hun gezicht bedekken. Gelukkig zijn hier geen vliegen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van N.D.D. of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »