‘Het is jouw schuld niet, Theo.’
‘Jawel, als ik niet zo stom was geweest dan had dat jongetje…’
‘Jij kunt er niets aan doen.’
Vlak na de oorlog, niemand heeft nog een auto. Het voetbalelftal reist per trein.
Onderweg stappen ze uit om koffie te drinken. Na twee kopjes weer naar het station om ergens in de kop van Noord-Holland een wedstrijd te spelen. Theo schrikt als de trein vertrekt: ‘Ik heb mijn koffertje in het café laten staan!’
Theo stapt bij het eerstvolgende station uit. Zijn maten lappen voor een taxi die met hoge snelheid naar het café rijdt waar Theo’s voetbalkoffertje is achtergebleven.
Het staat er nog. De taxi rijdt naar het voetbalveld. Een jongetje steekt plotseling over…
Han: een Uberverhaal?
@Berdien. Een waargebeurd verhaal uit die tijd. Het voetbalelftal van mijn vader.
zoiets blijft je bij