De discussie over wel of geen verkoop van vuurwerk aan particulieren, wel of geen vuurwerkvrije zones, wel of geen gemeentelijke vuurwerkshows, zou nog zeker tientallen jaren in beslag nemen, gezien de economische belangen.
Maar ineens was daar een daadkrachtige burgemeester, die besloot tot actie over te gaan. Ze organiseerde een openbare uitvaart, waarbij alle op 1 januari verloren lichaamsdelen in afzonderlijke glazen grafkistjes door de hoofdstraten van de stad richting de Noorderbegraafplaats werden gedragen. Het was een indrukwekkende rouwstoet van ogen, oren en divers afgerukt lichaamsweefsel.
Dat het in feite slachtafval uit een plaatselijk slachthuis betrof, wist haast niemand.
De verkoop van vuurwerk nam drastisch af. Slechts een enkeling, die toch met twaalf vingers was geboren, kocht nog wat vuurwerk.

Recente reacties