Ik ken een man die zo’n vreselijke hekel aan kerstmis heeft dat hij het liefst een aantal weken zou willen onderduiken in een oord dat geen kerstdagen en -weken kent. Maar aangezien de persoon in kwestie niet vermogend is in geld noch moed noch daadkracht is de betreffende persoon gedoemd of erger nog veroordeeld van het doorstaan der tijd.
Kortom hij moet er het beste van maken. Maar hoe? Dat vraagt hij zich jaarlijks af. Een lotgenoten zelfhulpgroep oprichten is een optie. Er zijn zoveel zelfhulpgroepen dat hij in no time voldoende informatie heeft ingewonnen om er een te starten. De laatste restjes geld, moed en daadkracht bij elkaar geraapt is daar de advertentie. Lotgenoten gezocht voor kerstloos kerstmis vieren.
Gedoemd en veroordeeld tot … en na de eerste daadkracht een komma, vergemakkelijkt het lezen dezer kerstillusie.
Dan blijft er slechts ‘mis’ over. Lang niet mis voor feestdagenvrezers. Hoop dat hij in januari kan zien dat hij en de zijnen lotgenoten hebben.
Ja, zo’n zelfhulpgroep zie ik ook wel zitten. Ik zou schrijven: geld, moed noch daadkracht, dat leest wat vlotter dan 2x noch.
Vast en zeker Alice. Ik denk er nog even over na Hekate. Dank voor jullie reacties.
Ik denk dat er meerderen tegen opzien, beeld van eenzaamheid roep je op