Als ze met de tweede laag bezig is, denkt ze nog wel eens terug aan de eerste waarin ze alles ontdekte en van heeft geleerd. Ze weet inmiddels welke bonbon haar smaakt, welke niet en vooral wat haar niet bekomt. Al is het nog zo verleidelijk, de ervaring leert haar een hoop.
Het is niet altijd waar dat als je veel met iedereen deelt, je ook veel terugkrijgt. Ze wordt in alles selectiever en legt veel op een goudschaaltje.
Voordat ze aan de laatste laag begint, weet ze al dat de bodem in zicht is. Ze denkt terug aan de eerste, haar veranderende smaak en ze hoopt zich alles te blijven herinneren. Ze geniet, maar ze wil vooral wat achterlaten.
« Tante’s favoriet
Puberleed »
« Tante’s favoriet Puberleed »
Fictie, Maatschappij, Mensen
De gelaagde bonbondoos
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Tante’s favoriet Puberleed »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Denkt
Hartelijk dank voor je oplettendheid.
@Han. Mooi geschreven, al ervaar ik de derde ‘veel’ in het middenstuk als net iets te veel van het goede. Hardop gelezen klinkt het niet lekker. ‘Steeds meer’ zou een optie zijn, maar dan moet je een ander woord offeren.
@Ewald. Dank je. Ik heb juist het accent op ‘veel’ willen leggen, omdat mensen ‘veel’ willen. Maar ik zal er nog even naar kijken.
eigenlijk hoop je op de bonbondoos die nooit leegraakt
@José. Een utopie.