Moeder haalde de post uit de brievenbus. Dit keer geen ansichtkaart uit Afghanistan, maar een brief in een luchtpostenvelop. Eentje die weer eens aangaf hoe wij in Nederland baden in luxeproblemen. Ze liet de inhoud van de brief met open mond van verbazing tot zich doordringen.
Zoonlief was nu twee maanden op missie in Afghanistan. Het was hem opgevallen dat de vrouwen daar niet áchter de mannen liepen, maar een heel eind vóór ze. Lokaal gebruik? Sporen van emancipatie? Hij had echt geen flauw idee.
Een Afghaanse ambtenaar hielp hem al snel uit de droom. Die vertelde hem in het Engels dat er in het hele gebied talloze onontplofte landmijnen van de Taliban lagen.
Het kwartje viel, luid en duidelijk…
« De zware last van Willem en Máxima
Groetjes van An(n)emie »
« De zware last van Willem en Máxima Groetjes van An(n)emie »
Fictie
Brief uit Mazar-e-Sharif
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
17 reacties
Reageren
« De zware last van Willem en Máxima Groetjes van An(n)emie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Cesar. Er staat fictie boven je stukje. Toch wil ik hierbij een kanttekening plaatsen.
Na Cambodja en Angola is Afghanistan het land met de meeste landmijnen. De meeste daarvan zijn niet door de Taliban geplaatst, maar door de toenmalige Sovjet Unie tijdens de jarenlange bezetting en door de moedjahedien, die de Sovjets bestreden. Tevens ligt het land vol met niet-ontplofte clusterbommen van Amerikaanse (NAVO) makelij.
Dagelijks zijn bijna 8000 speciaal hiervoor opgeleide Afghanen bezig deze rotzooi op te ruimen.
De suggestie dat vrouwen voor hun echtgenoot uit zouden moeten lopen i.v.m. de mijnen
is op zijn zachtst gezegd tendentieus te noemen.
@Ewald. Ik kan twee reacties geven op jouw reactie. Kies maar:
1: Tegenover zoveel inzicht en wijsheid kan ik slechts nederigheid plaatsen.
2: ‘Tendentieus’ in een fictiestukje? Je zegt eerst zelf ‘Er staat fictie boven je stukje,’ vervolgens voel je je toch geneigd feiten te noemen die de realiteit zouden weergeven, waarmee je pretendeert dat fictie per definitie de realiteit dient weer te geven, en je concludeert tenslotte dat deze fictie ook nog eens tendentieus is. Kritiek is welkom uiteraard, maar enige kennis van wat fictie heet te zijn ook.
Toch dank voor je reactie uiteraard.
@Ewald. Tevens vraag ik me af, als je zo in deze materie bent ingevoerd, zoals je wilt laten blijken uit je reactie, waarom je dan dit feit zomaar weglaat:
De Taliban hebben in Afghanistan duizenden bermbommen geplaatst om de Afghaanse veiligheidstroepen te treffen en om verplaatsingen van het leger en politie te bemoeilijken.
Zie dit dagbladartikel van 6 mei 2018: https://www.hln.be/nieuws/buitenland/zeven-burgers-gedood-bij-bomexplosie-in-afghanistan~af7cedb4/?referer=https%3A%2F%2Fwww.google.nl%2F
@Cesar. Ook in fictieve verhalen horen historische feiten te kloppen, tenzij het er duimendik bovenop ligt dat het volledig fantasie betreft. De argeloze lezer van jouw stukje zal het voor ‘waar’ aannemen dat Afghaanse vrouwen enkele meters voor hun echtgenoot dienen te lopen vanwege de mijnen.
Natuurlijk hebben de Taliban ook mijnen geplaatst, maar zij zijn niet de enigen geweest, al zou je dit wel denken, na het lezen van jouw stukje.
@Ewald. Strikt genomen heb je gelijk dat een argeloze lezer bepaalde conclusies kan trekken na het lezen van mijn stukje. Daar geef ik je zeker geen ongelijk in.
Het is mij echter al eerder opgevallen dat wij verschillen van mening wat betreft de houding als (amateur)schrijvers ten opzichte van de lezers. Ik beschouw de potentiële lezers als zelfstandige denkers en schrijf in eerste instantie niet met wat de lezer wil in mijn achterhoofd
Voor de goede orde: enig tegenwicht bieden en in mijn geval krijgen (van jou in dit geval) kan absoluut geen kwaad, maar de bal terugkaatsen ook niet uiteraard.
Overigens catalogiseer ik deze stelling van je onder de drogredenen: Ook in fictieve verhalen horen historische feiten te kloppen.
@Ewald. Een korte toelichting mijnerzijds op de mogelijkheden die narratologie biedt: Is niet juist een van de bedoelingen van fictie om feit en fictie samen te kunnen smelten om een IDEE weer te geven? Met andere woorden: zou zelfs de argeloze lezer niet bij machte zijn om in mijn stukje gesymboliseerd te zien waar de mens allemaal toe in staat is?
@Ewald. En is het niet zo dat het dramatische effect van een tekst groter is wanneer een Afghaanse vrouw aan haar eind komt uitgerekend door een mijn of bom van de Taliban? Dat noem ik nou functionele toepassing in een (fictieve) tekst.
@Cesar. We staan hier beiden overduidelijk anders in en we kunnen eindeloos blijven discussiëren.
Mijn bezwaar is en blijft: je presenteert fictie als feiten en mijn vertrouwen in het gezonde verstand van de argeloze lezer is kennelijk lager dan dat van jou.
Niet voor niets dat totalitaire regimes tot op de dag van vandaag propaganda als middel inzetten. De lezer gelooft wat ie leest. Het staat immers zwart op wit.
Voor de goede orde, alle respect voor je mening.
@Ewald. Mede dankzij jouw reacties heb ik iets dieper nagedacht over het verwoorden van mijn opzet. Het was nl. niet mijn opzet om een genuanceerd beeld te geven van een politieke en/of geschiedkundige kwestie, maar om een kijkje te geven in de menselijke geest. Vandaar de keuzes die ik heb gemaakt. Wat ik nu eigenlijk wel besef en grappig vind is dat jij (en misschien anderen) mijn tekst vanuit een hele andere optiek benaderen dan ikzelf voor ogen had. Een mooi voorbeeld van hoe een tekst een eigen leven kan gaan leiden, maar dat maakt het eigenlijk alleen maar interessanter.
Over luxeproblemen gesproken: wij kunnen over die zaken discussiëren, maar zij zitten daar met ellende tot in lengte van dagen.
@Cesar. Daar spreek je een waar woord. De schrijver heeft geen idee hoe de lezer zijn woorden interpreteert. De schrijver moet, naar mijn mening, zich wel realiseren dat zijn woorden onbedoeld een eigen leven kunnen gaan leiden en wanneer feiten en fictie worden verweven, kan dit consequenties hebben. In ieder geval leidt het soms tot discussies, zoals vanavond.
???
https://twitter.com/MarianneCramer/status/1055481482897252352
@Ewald, @Cesar: boven de titel zie ik heel duidelijk “Fictie” staan. Ik vind dat voldoende. Laat de lezer verder vrij.
@Nele. Dank voor de link. Ik geloof zeker in (de kracht) van Spiderman. Er zijn boeken van, films, series, kleding, pennen, mokken, muismatten, dekbedovertrekken en er zijn wereldwijd zelfs heel wat Spiderman cafés. Kortom: hij is volop aanwezig in de realiteit. Als fictief personage symboliseert hij menselijke angsten en verlangens; hij is wat je noemt een archetype. Hij vertelt ons heel wat over de menselijke realiteit en de menselijke geest.
Die mijnen zijn gruwelijk, ongeacht wie er in trapt,
@José van Rosmalen. Compacter en duidelijker had ik het niet kunnen formuleren.
Ik had een nieuw stukje gereed voor 120w, min of meer met opportunisme, onbetrouwbaarheid en inconsequent gedrag als thema, tot ik dit zinnetje van een regelmatig opererende schrijver op een andere schrijfsite zag, dat eigenlijk veel meer dan mijn potentiële 120 waarden zegt: ‘Vooral bij fictie verbaast het me vaak dat men aangeeft het inhoudelijk wel of niet met de schrijver eens te zijn, in plaats van de schrijfkwaliteit te beoordelen.’ Laat dit nu net degene zijn die hierboven stelt:’Er staat fictie boven je stukje. Toch wil ik hierbij een kanttekening plaatsen.’
Natuurlijk heeft diegene altijd een excuus klaarliggen om zijn eigen schizofrene opportunisme in nevelen te hullen en om altijd weer uizonderingen voor zichzelf te bedenken.
waarden = woorden
uizonderingen = uitzonderingen.
Excuus voor het te snel hebben willen tikken.