‘Ach meneer Willem, trekt u zich vooral niets aan van feministen die sprookjes willen veranderen. U bepaalt tenslotte dat Máxima die diamant op haar hoofd draagt.
Ik hoop dat u het banket smakelijk naar binnen heeft getimmerd. Uiteraard met zilveren bestek. Want plastic waait zo de Theems in, richting Noordzee. Mijn biefstukje smaakt trouwens nog steeds voortreffelijk.
Kunt u vast een datum prikken voor giro 555? Iets met Jemen. Daar hebben ze eerdaags niets aan plastic bestek; hooguit een rietje om wat vocht naar binnen te krijgen.
Nog bedankt voor de ansichtkaart, ondanks de zware last op uw schouders en op het hoofd van uw vrouw.
Kijk uit dat u niet door uw rug gaat als u Elizabeth gedag kust.’
« Groeten uit de Fransche Kamp
Brief uit Mazar-e-Sharif »
« Groeten uit de Fransche Kamp Brief uit Mazar-e-Sharif »
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen
De zware last van Willem en Máxima
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Groeten uit de Fransche Kamp Brief uit Mazar-e-Sharif »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Je kan van ze zeggen wat je wil, maar ze sturen je wél een kaart. Dat doen niet veel mensen meer.
We hebben weer twee dagen poppenkast mogen kijken. Misschien dat het nog wat voor Lucky tv oplevert.
@Ewald. Haha! Ik zit iedere avond te wachten.
dat beeld van WA die El kust blijft me bij, verder is het bezoek een charmeoffensief om achterliggende handelsbelangen te beschermen
@José. Daar heb je die sprookjesfiguren niet voor nodig. Bedankt voor je reactie.