Nog nooit had hij een 120w verhaal gewonnen.
Ten einde raad stapte hij naar een sjamaan, die hem een eenvoudig doch duur recept meegaf: driemaal daags naalden in voodoopoppetjes steken, die alle vorige winnaars op 120w symboliseerden, en tweemaal daags speciale creativiteitskruiden innemen.
Toeval of niet, zijn eerstvolgende stukje, met als thema ‘gastenlijst,’ kreeg verreweg de meeste hartjes, inzagen en commentaren. Maar de onnavolgbare karma-gewogen waarderingen gooiden roet in het eten en hij werd geen weekwinnaar.
Tien sjamanen, goeroes en homeopaten verder en honderdduizend euro lichter, eindigde hij uiteindelijk als dakloze op straat.
Een wandelaar die hem voedsel uit vuilnisbakken zag eten, kreeg prompt inspiratie. Hij schreef er een stukje over, waarmee hij de volgende, welhaast onvermijdelijke, 120w weekwinnaar werd.

Er is op deze site al veel geschreven over het karma, de gewogen meting, de willekeur van het weekwinnaarschap.
Dit verhaal vind ik heel origineel en een hartje waard. ❤️
Voor het effect ervan geef ik garantie tot het voorportaal. 😉
@Nel. Dank je, Nel. Ik werd geïnspireerd door de vele heftige emoties, existentiële twijfels en legio andere levensvragen die dit m.i. speels element oproept bij schrijvers en lezers op 120w.
Hoe wreed oneerlijk is het lot 🙁 Humoristische schrijfstijl @Cesar
@keesleeuw. Ja, zo zie je maar weer eens hoe dicht humor en tranen bij elkaar liggen.