Dit feestje… Zij flaneerde terwijl hij zijn exercitieronde liep.
Beiden lachten overdadig. Schuifelden tussen publiek door tot zij schijnbaar als vanzelf aankwam bij de voet van die Victoriaanse trap. Krom geboogde gewelven gaven het souterrain iets lugubers Toen werd ze afgeleid.
Hij herkende hem, kwam evenwel niet op de naam. Doorzag de roos dat uitgestoken glas wijn. Een bepaald oog voor opponenten was ontwikkeld in de loop der tijd. Vanaf binnenkomst daarstraks was gekoerst op ontmoeting. Even kruiste zijn blik de hare. Zij keek weg.
Terwijl hij de trap richting de bel-etage alleen nam, besloot hij de gastenlijst te raadplegen.
Door opengeslagen tuindeuren woei de gure wind. Hij spelde de letters, zag weerspiegende ruiten. Verglaasde onderverdieping waar twee elkaar vonden.
Zeer mysterieus verhaal, Kees. Ik krijg nog geen goed beeld van de situatie. Gezien de titel ligt het perspectief bij iemand die het tafereel gadeslaat. Klopt dat?
De zin: ‘Doorzag de roos dat uitgestoken glas wijn.’ begrijp ik niet.
De sfeer en de slotzinnen fascineren me.
@Kees. Ik zal dit nog een paar keer moeten lezen.
@keesleeuw: hoe myserieus, ik vermoed heel veel meer dan 120 woorden op de achtergrond.
Mag deze lezende toeschouwer hopen dat de schrijver van dit mystieke stuk geen uitleg gaat geven?
@Nel@Han@Lisette en Levja. Ik zal morgen nog een inleiding toevoegen. Dank voor jullie commentaar.
Mooi.