Hij heeft eindelijk de moed verzameld om naar de klassenfuif te gaan.
Niet dat iemand hem gevraagd heeft.
Hij is gewend aan snerende reacties van zijn klasgenoten bij de zoveelste tien plus. Wat zijn dagelijks leven meer beheerst is de onontkoombaar kwetsende ontkenning van zijn aanwezigheid.
Zijn naam is Joachim, en er zijn nog geen speciale klassen voor hoogbegaafden uitgevonden.
Op het feest drinkt hij wat iedereen drinkt.
Er is zelfs een meisje dat hem vraagt om te komen dansen.
Hij staat daar wat te bewegen tussen de ballonnen en slingers, luistert naar het gekreun van de zoenende klasgenoten om hem heen.
Hij begrijpt niet waarom het liedje over paarse regen dit gedrag veroorzaakt.
Het meisje heeft wel mooie borsten.
@Berdien. Goed stukje. Na al het ‘Mannenleed’, door jou deze week over ons uitgestort, was ‘Jongensleed’ een passende titel geweest.
Hoi Ewald: Dank je. Hij is allang Abraham, had in de serie gepast.
Mooi! Biologie uit de boeken heeft geen geheimen voor hem, de praktijk is een heel ander verhaal voor Joachim, zo blijkt bij die prinselijke klanken.
@Berdien. Bepaalde tijden en personen blijven je altijd bij. Heel mooi!
Alice en Han: dank je. Is voor mij een herinnering die me geleerd heeft verder te kijken dan m’n neus lang is.