Grijs is niet saai. Lees maar.
Herinnering aan een fietser in de polder, ploeterend tegen de wind in. Een volmaakt asgrijs gezicht onder blonde wapperende haren.
De zoveelste Weegschaal zonder het vermogen ergens een stevige uitspraak over te doen. Niet zwart, niet wit, alleen weloverwogen grijs.
Het haar van mijn zus, als ze geen geld heeft voor levensreddende haarverf. Staalgrijs, doorschoten met haar prachtige bruine lokken.
Mijn aquareltocht op de Waddenzee. Menging van de primaire kleuren naar bruin en moddergrijs voor land en water.
De na een lang ziekbed overleden patiënten, waarvan de huidskleur langzaam wegtrekt naar grijswit.
De muis op mijn moestuin die brutaal voor me langs komt snuffelen, zijn grijze velletje glanzend van volgevreten gezondheid.
Mijn eigen ogen.
@Berdien. Heel mooi.
@Berdien. Heel mooi. Oh, dat zei Han ook al. Nou ja, ik ben ook maar een grijze muis.
Han Ewald: dank allebei. Voor hetzelfde zeggen. Voor Ewald heb ik een bakkie troost: grijs is mooi.
@Berdien. Da’s zeker een hele troost. Mijn hoofdhaar is (zo goed als) grijs, voor mijn borsthaar geldt hetzelfde en ik heb grijsgroene ogen.
@Berdien: wat mooi, en wat divers kan grijs toch zijn!
Mijn ogen zijn ook grijsgroen, wat mij enorm verdacht maakte in een Afrikaans dorpje waar ik op bezoek was bij vrienden. Het hielp ook niet mee dat ik met mijn linkerhand at ipv de rechter…
@Berdien, ga nog even door tot vijftig; ik zal het graag lezen.
@Berdien. Van harte gefeliciteerd! Voor de tweede keer in korte tijd!
Gefeliciteerd 🙂
@Berdien. Van harte gefeliciteerd.
@Berdien: terecht gewonnen, proficiat!
@Berdien, goed gedaan en terecht gewonnen!
<3 Mooi stukje. Gefeliciteerd.
Iedereen bedankt! Had t zelf nog niet eens gezien. Na de vorige keer had ik 27 verhalen tot een boekje gebundeld met eigen illustraties. Weer aan de bak maar?