Een exodus van A4’tjes stroomt uit de printer. Alle bij voorbaat kansloze kandidaten worden keurig afgeserveerd: ‘Wij wensen u veel succes…’ Pro forma hebben ze gesolliciteerd bij ronde een of twee, onwetend van een ‘incontinente’ vertrouwenscommissie. Het leek ze wel wat: het pluche van de Stopera.
Femke geeft niet om pluche, heeft ze geschreven in haar boek. Ook voelt ze zich meer thuis tussen liberalen als Rutte en Pechtold.
Wat zou nu haar motivatie zijn geweest, nadat ze had verklaard niet na een paar jaar weer terug te komen om een Senaatszetel te bezetten of een ambtsketen te gaan dragen?
Noem het maar de flexibiliteit van de eerste vrouwelijke burgemeester van Amsterdam als opstapje naar het Torentje: GroenLinksom of -Rechtsom.


@Han: ik wist aan de titel al dat deze column van jouw hand was. Je bent lekker op dreef!
@Lisette. Dank je, met dit mooie weer ben ik soepel van geest en spieren.
Leuk, actueel stukje.
Een beetje politicus/ca ontkent altijd de honger naar het pluche, na al het gedoe niet verbazingwekkend dat Femke het werd.
@José. Politiek is dan ook per definitie oneerlijk. Deze benoeming was van meet af aan al duidelijk. Hoe hypocriet.