‘Beste reiziger, wilt u uw been van de stoel halen?’
‘”Beste reiziger…?” Ik ben een man. Noem me dan ook zo.
Ik heb pijn in mijn been; er ligt een krantje onder mijn schoen.’
‘Het beleid van de NS is genderneutraal. En benen mogen niet op stoelen.’
‘Zoveel jaar geleden zat ik in een trein en was ik niemand. Ik kreeg een nummer op mijn arm getatoeëerd. Een enge dokter experimenteerde met mensen. Maar lichaam en geest zijn onafscheidelijk. Ik heet nog steeds Cohen, Sal Cohen. Ik ben een man en Joods.
In alle vrijheid van lichaam en geest kan ik dit nu zeggen.
Ik zie toch ook dat u een vrouw bent. Moet ik u dan “beste conducteur” noemen?’


Beste Schrijver.
Een wrang stukje. Goed geschreven.
Vriendelijke groet,
Lezer
@Ewald. Dank je wel ‘lezer’.
Je wil laten zien dat mensen tot een nummer gemaakt kunnen worden door hun identiteit niet te benoemen. Ik vind de vergelijking tussen Mengele en de modieuze genderneutraliteit van de NS wel wat zwaar. Als een conducteur mij in de trein als persoon aanpreekt zegt hij ook niet beste reiziger, dat gebeurt alleen bij omroepberichten en ik kan daar niets kwetsends in zien. Overigens zal menig inleider zijn of haar praatje beginnen met dames en heren, taalkundige overgevoeligheid hoeft nou ook weer niet, ik zeg ook wel eens tegen een blinde tot ziens, hoewel ik niet in wonderen geloof.
@José. Dit is natuurlijk een bewust over de top geschreven stukje met satire erin van het genderneutrale. Het serieuze aspect is nu juist dat iemand aangesproken wil worden als persoon, zoals meneer Cohen.