Mijn eerste vriendinnetje en ik hielden van zoenen. Achter in de sociëteit, waar het donker was. Dat gaf ons het gevoel van privacy.
Op straat liepen we alleen hand in hand. Op haar kamertje knuffelden we onder een ouderwetse wollen Aabe deken. Dubbel kriebelen dus.
De scorebordjournalistiek doet weer van zich spreken: een onderzoek naar tolerantie als we lesbiennes, homo- en biseksuelen en transgenders met elkaar zien zoenen op straat en een onderzoek naar sociale media-verslaving.
Ik moest weer denken aan mijn vriendinnetje en onze behoefte aan privacy. Uitgebreid op straat zoenen hoeft niet van mij, maar is nooit aanstootgevend zolang je maar niet tot de grote groep sociale media-verslaafden behoort: op straat zoenen en tegelijkertijd op je smartphone kijken…
als voortdurend delen is pas echt aanstootgevend