Er werd zelfs door leerkrachten gezegd dat het toch ook mijn eigen schuld was. Dat ik altijd verkeerd reageerde als ik werd gepest. Dat ik mondiger moest worden.
Ik had rood haar en felrode sproeten in mijn gezicht. ‘Stond je elektrische deken weer te hoog?’ Wijzende vingers: ‘Ben je “daar” ook rood?’
Er veranderde pas iets in de hippietijd toen meisjes henna in hun haar deden. Op de radio klonk ‘Meisjes met rode haren…’
Hierdoor hoorde ik niet bij hen, maar zij bij mij zonder dat ze het zelf beseften. Ze beseften niets. Ze weten nog steeds niet wat ze mij hebben aangedaan.
Nu ik grijs word, verf ik mijn haar rood, want dat ben ik. En ik ben mooi!
« Katholieke humor
Moe van mezelf »
« Katholieke humor Moe van mezelf »
Fictie, Maatschappij, Mensen
Mooi rood is niet lelijk
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Katholieke humor Moe van mezelf »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
“Hierdoor hoorde ik niet bij hen, maar zij bij mij…” Mooi en helemaal waar.
@Han:hoe zou het zijn als als ze wel wisten wat ze deden?
@Nele. Dat is een goede vraag. Gelukkig ben ik nooit gepest en heb ik er nooit aan meegedaan.
bij pesten hebben juist ook de omstanders een verantwoordelijkheid, de genoemde leraren namen die hier niet