“Laten wij een bedeken doen tot ons Moeder Maria”.
De drie oude Belgische dametjes slaan hun kruisjes en buigen devoot het grijze knotje richting meneer pastoor.
Ik voel de zware warmte van wierook op mijn onrustige hart neerstrijken. Een geur zo oud als Egypte.
Mijn ogen zien talloze eeuwigheidsstofjes dansen in het zachte ochtendlicht.
De Mariabede mompelt zich ten einde, in alle rust en vrede schuifelt iedereen weer recht.
Er gaat gezongen worden, boekjes worden opengedaan.
Plotseling voel ik een soort snik in mijn borst opwellen.
Als een zachte vloed begint mijn stem het Ave Maria mee te zingen.
Ik wil hier zijn, niet om te blijven maar om er nú te zijn.
In alle eenvoud, zonder tijd, gewoon hier.
« Mijn zelfbeeld
Deadline »
« Mijn zelfbeeld Deadline »
Communicatie
Bidden in België
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Mijn zelfbeeld Deadline »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
je weet de sfeer goed weer te geven, ik zou er overigens zelf niet naar verlangen