“Dit onderhoud heeft nooit plaatsgehad, begrijp je?” Zenuwachtig schuurt haar imposante ring over de tafelrand. Gewicht ervan zo schijnt, kan loyaliteit maar nimmer harten kopen.
Intuïtief voel ik het gewicht van woorden.
Ze zoekt houvast. Een “kind “gesprek naar aanleiding van kindopmerkingen. Ik kijk weg, bang met lichaamstaal te beloven wat in de verste verte niet waar gemaakt kan worden.
Eensklaps verstart ze. In spiegeling van een ruit opent de lokaaldeur. Geen tekens van afscheid. Slechts één snelle blik een elegante veeg langs iets verlopen mascara. Ze tilt haar jas van de stoel.
Stevig gearmd lopen ze weg, hij met duidelijk hoger tempo. Zomaar een school. Bij afslag uit het zicht lijkt hij vergeten dat de muren hier oren hebben.
Kees, heftig stukje! …..kan loyaliteit maar nimmer harten kopen…. Mooi!!
Mysterieus.
Kan alle richtingen uit en op. Is daarom geen afgewerkt geheel op zijn geheel. Ik vraag me wel graag af hoe het verder gaat of zou kunnen gaan… Komt er een vervolg?
Ik vraag me ook af hoe de muren oren hebben…
@Kees. Ik zie mooie zinnen, maar ik snap het stukje niet.
@Han en @NeleDeDeyne. Hopelijk werpt deel 2 nog wat licht op wat zaken. 🙂
@Kees. Klein puntje: waar gemaakt – waargemaakt.
deel 2 plus toelichting maken het duidelijker