‘U zult op de volgende tram moeten wachten,’ zegt de conductrice. ‘Er is hier al een passagier met een kinderwagen.’
‘Maar ik moet naar het consultatiebureau,’ zegt de moeder beteuterd. ‘Ik heb al een volle tram voorbij moeten laten gaan om dezelfde reden. Zo kom ik er nooit.’
‘Als die jongelui hun voeten van de bankjes halen en gaan staan, dan kan die mevrouw hier best zitten met de kinderwagen naast haar,’ zegt een man.
‘Kanker op man. Tief op met dat wijf met die kinderwagen en rijd door. Anders komen we te laat op school. Krijgen we weer straf van die kankerlijers.’
Naast me een vrouw die minder douchen wat te stringent doorvoert; morgen maar weer op de fiets!
Realistisch neergezet, Han.
Zou zo maar kunnen gebeuren.
Ik hoop dat dit niet werkelijk de stand van zaken in de gemiddelde tram is? Ik zit gelukkig altijd op de fiets.
@Simone. Helaas wel. Ik heb het iets aangedikt, maar gisteren heb ik, niet voor het eerst, een vergelijkbare situatie meegemaakt.
Lang leve de fiets dan maar.
@Simone. Blijf maar lekker fietsen!
Ik neem de laatste tijd ook pas weer het openbaar vervoer als ik me de laatste keer niet meer kan herinneren 😉 Véél gewandeld toen mijn dochter de kinderwagenleeftijd had. Ook ooit eens meegemaakt, toen ik toch de bus nam, en daar als enige met kinderwagen op de daarvoor voorziene plek zat, dat een man vond dat ik maar moest ophoepelen want die plek was in de eerste plaats voor gehandicapten, en hij was gehandicapt (geen rolstoel te zien hoor) dus hij moest daar zitten (terwijl er nog genoeg vrije plaatsen elders waren).
@Hekate. Je reactie is heel herkenbaar en een goed verhaaltje op zich. Bedankt!
@Han: ik durf wedden dat je de buschauffeurs in Edinburgh nog niet meegemaakt hebt. Probeer het maar eens, met twee kleine kinderen en twee buggy’s op die bussen te stappen. Die mannen maken daar geen woorden aan vuil. Ze openen de deuren van hun bussen en alleen wie snel genoeg is kan mee. ?
@Nele. Lijkt wel een wedstrijd!
zijn wel brutale apen die jongens, goed neergezet