Alles wat ik opschrijf, delete ik even snel. Al schrijf ik maar een paar woorden op toch begin ik meteen te twijfelen over de spelling ervan of welk voorzetsel nu wel of niet correct is… Als je dyslexie hebt zie je een zinsontleding niet als iets dat vanzelfsprekend gaat. Echt niet? Maar het staat er toch duidelijk dus moet jij het toch ook zo zien staan? Nee! Ik geraak helemaal in de war en alles lijkt één grote warboel. Je kunt het vergelijken met een bord vol warme spaghetti, zoek daar maar eens het begin of eind in terug. Toch zal de droom om ooit eens gewoon zorgeloos en foutloos te kunnen schrijven nooit mijn hoofd verlaten. Ik blijf dromen.


Recente reacties