Wanneer hij ermee begon, weet ik niet. Ik kan het hem nu niet meer vragen.
Gelukkig heeft hij verder veel verhalen over zijn leven gedeeld, een enkele foto als bewijs. Daarop zie ik een paar jonge mannen in een legeruniform. Allemaal een sigaret bungelend aan hun mond.
Mijn vader pafte graag mee, net als zijn vier broers. Maar hij was de eerste van het stel die ermee stopte, op advies van de dokter. Die was toen nog aardig heilig.
Volgens Hem zou hij hartklachten krijgen van zijn gerook. Achteraf denkt mijn vader dat de dokter hem zo wilde laten stoppen.
De verslaving bleef voelbaar: “Als ik er eentje rook, ben ik weer terug bij af”.
Zelfs na 65 jaar dus.
@Lisette. Zelf rookte ik al enkele maanden voor mijn dertiende verjaardag. Jouw vader was van de generatie waar het gewoon was om nóg vroeger te beginnen. Vaak al op tienjarige leeftijd. Inmiddels ben ik zes jaar rookvrij!
@Ewald: en? Nog steeds verslaafd eigenlijk??
@Lisette. Ik denk er zelden of nooit aan, maar een paar keer per jaar heb ik opeens trek in een sigaret. Gelukkig duurt dat gevoel niet langer dan enkele seconden.
@Ewald: je bent gered,volgens mij. Geen advocaat hoeft voor jou te gaan pleiten.
Hoi Lisette, mooi verhaal over verslaving die je niet echt kwijtraakt.
Mij viel nog een klein tiepfoutje op; geen ‘m’ in ‘Wanneer’
@Lisette. Heel leuk stukje!
@Ton: dank voor je compliment en je tip!
@Han: dankjewel!
Mooi Lisette, en schrijnend tegelijk dat een verslaving nooit helemaal weggaat. Mensen die aan drugs of alcohol verslaafd zijn noemen dat levenslang ‘in herstel zijn.’ Ik ben al 13 jaar rookvrij en heb slechts één keer gedacht, goh wat ruikt dat lekker toen ik langs een rookhok liep. Schaam ik me nu nog voor 😀
@Mechtilde: ja, dat dus. Wat mij betreft spant een van mijn beste vriendinnen de kroon. Ze vindt sigarettenrook echt heel vies ruiken, maar raakt nog steeds niet van haar verslaving af…