Nadat Kalfje is geboren gaat Kalfje zo snel mogelijk naar een andere ruimte. Mama moet zich richten op melkproductie en Kalfje gaat een leven tegemoet als melk-, en kalfsproducent. Als het een zij is. Is Kalfje een hij, dan gaat hij richting de kalfsvleeshouderij. Grote schuren waar de kalveren snel in moeten groeien. Binnen om niet gestoord te worden door natuurlijke factoren. In die schuren worden ze gevoerd met poedermelk en mais. Het ijzergehalte wordt bewust laag gehouden.
Dan mag Kalfje een half jaar groeien. Van vijftig naar ruim tweehonderdenvijftig kilo. Daarna in de veewagens richting slachterij. Dit gebeurt per jaar met anderhalf miljoen kalveren. Slachten voor ze een jaar oud zijn. Zullen we het over koetjes en kalfjes hebben?
« Schat
ademnood »
« Schat ademnood »
Communicatie
Kalfje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Schat ademnood »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Erg goed stukje. Schrijnend ook. Bij mij thuis eet geen hond nog vlees behalve de poes. Misschien omdat vleesafval door haar brokjes wordt gedaan, door de fabrikant, en ik daar geen weet van heb. Een hond hebben we overigens nooit gehad, want de laatste hond die ik zag vrat een door onze snackbarhouder toegeworpen rauwe frikadel van de grond en dat vonden we smerig en immoreel. De bio-industrie (zucht). Liever vandaag voorbij dan morgen. Onze medeburgers blijven naarstig op zoek gaan naar kiloknallers en gratis kip als het ze uitkomt. Varkensflats worden nog niet getroffen door aanslagen met vliegtuigen, bestuurd door extremisten uit verre landen. Maar wat is nog ver te noemen als ik poes Joy in de ogen kijk.
Mijn reactie telde overigens exact 120 woorden, of had je dat gelijk al door, Arjan? Het hartje komt uit mijn hart.
Dankje Peter! Ja mooi dat je er 120 woorden van gemaakt hebt. Nee, zag het niet gelijk. Zo scherpzinnig ben ik dus ook weer niet…
Maar eens met wat je zegt over vlees. Wel zie ik de laatste tijd juist veel mensen om me heen die zich meer met voedsel bezighouden. Waar het vandaan komt. Ook in de supermarkt liggen de vleesvervangers niet meer in een dof hoekje.
Uiteindelijk begint veranderen bij ons. En bij de keuzes die wij als consument maken.
Nog een paar generaties en we hebben kinderen die vertellen:'”Mijn opa at dode beesten.’
Op dit moment is het zelfs al helemaal niet meer nodig om vlees te eten. Nu zit ik aan die 120 woorden. Echt waar.
Misschien put ik nog wel het meeste moed uit deze zin in jouw reactie: “Nog een paar generaties en we hebben kinderen die vertellen:’”Mijn opa at dode beesten.”
Hoogste tijd om te gaan slapen. De 120 woorden ga ik nu niet halen. Misschien spreken wij elkaar morgen.
Koetjes en Kalfjes. Gedempte putten. Verliefdheid op jonge leeftijd. De stukjes van Arjan van Essen. Hartje.
Hoi Arjan,
Prachtig! <3
En nog een <3 vanwege je jubileum; ik zie op het schrijversoverzicht (100) achter je naam staan, een felicitatie waard!
(je moet het doen met deze schamele 33 woorden)
@Arjan. De treurige werkelijkheid mooi en gevoelig beschreven. <3
@Peter. Mooi dat je er wat moed uit kunt putten! Bij nader inzien was het een mooie titel geweest.
@Ewald. Dankjewel. En nog steeds jong van tijd tot tijd (-;
@Ton. Dankjewel! Zie het nu ook. Dat ga ik vieren!
@Han. Ja, snap er steeds minder van dat we dit met ons allen laten bestaan.