Haar ogen zijn niet te verstaan. Niemand vraagt haar wat. Niemand vertelt haar iets. De groeven in haar gezicht kunnen bij haar leeftijd horen of ook niet. Misschien treurt ze meer dan gemiddeld, maar het kan ook andersom zijn.
Ze valt op door onopvallend te zijn, waar dan ook. Als ze praat dan zegt ze niets. Ondoorgrondelijk. Haar onderhuidse wortels lijken vergroeid met die van de taaie treurige twijgen. De grillige wilgen vormen haar tuingrens en schermen de nooit geopende beerput af. Aan haar uitgebloeide rozenstruik kan ze zich alleen nog maar prikken.
De namen van haar honden zijn onbekend. De een is lang- en de ander kortharig. Geen ras is ook een ras. Ze blaffen soms, maar bijten nooit.


@Han. Zit er een vervolgstukje in, hoe ze zo geworden is? Wie ze vroeger was?
Ewald, je weet maar nooit. Ik weet zelf nog niet wie of wat ze is.
Met alle respect, Han. Ik snap hier geen jota van. Toch lijkt de hp haar wel te kennen. Zijdelings doet het mij aan Kafka denken, maar dan voelde ik juist onderhuids veel. Hier denk ik dat de hp ondoorgrondelijk wil blijven. Angst?
@Levja. Een ondoorgrondelijke vrouw van wie je geen hoogte krijgt, haar achtergrond niet kent. Van wie je vermoedt een bepaald verleden te hebben et cetera. Er is geen hp buiten de vrouw zelf. Het is dan ook vertellend geschreven.
Daarom verwarde mij jouw stukje, Han. Vertellend schrijven is kenmerkend voor beginnende schrijvers. Het betreft vaak meer spelling en interpunctie. Deels lees ik hier denkend schrijven in. Maar misschien denk ik buiten alle lijnen.
@Levja. Een beschrijving, beschouwing komt veelvuldig voor in boeken van gerenommeerde schrijvers. Die zijn bepaald niet beginnend te noemen. Of je ervan houdt is natuurlijk vers twee.
@Han: Je reactie is in mijn simpele ogen net zo onduidelijke als je stukje. Kan je me duidelijk maken wat je nu echt wilt zeggen? Of verwijzen naar een beschouwing van een gerenommeerde schrijver die mij verder kan helpen?
@Levja. Een beschrijving van een ietwat mysterieuze vrouw met wie weinig contact schijnt te zijn. Wellicht met een bepaalde mysterieuze achtergrond…?
@Han: Het zal vast aan mij liggen, sorry!
@Levja. Anders en beter kan ik het echt niet uitleggen.
“De groeven in haar gezicht kunnen bij haar leeftijd horen of ook niet.” Mooie zin Han. Goed stukje ook!
@keesleeuw. Fijn dat je het kunt waarderen, Kees. Hartelijk dank!
<3 Inspirerend stukje. 🙂 Moment…
@Nele. Hartelijk dank!
In mijn beleving hebben “de honden” geen tanden meer… Maar misschien zie ik wel een heel andere dame voor mij… ?
@Nele. Kunstgebitten,
?? Bestaat dat al? Kunstgebitten voor honden?
@Nele. Jazeker!
@Han: niet te doen. Je kunt er niet aan denken of het bestaat…